فارسی
 

عاشوراي حسيني 61ق. بمب گذاري منافقين در حرم مطهر امام رضا (ع) 1415 ق

  اذان صبح
  طلوع خورشید
  اذان ظهر
  غروب خورشید
  اذان مغرب
مراکز استان :

طول جغرافیایی :         عرض جغرافیایی : 

مرحوم استاد رحیم مؤذن زاده اردبیلی مرحوم استاد آقاتی
استاد حسین صبحدل حسین علی شریف
حرم امام رضا (ع) اذان حزین
اذان انتظار - کاظم زاده حسن رضائیان
استاد شيخ محمد طوخی راغب مصطفی غلوش

برگي از تاريخ (10 محرم)
« عاشوراي حسيني (61ق) »

« شهادت امام حسين (ع) به همراه ياران وفادارش در صحراي کربلا توسط سپاه يزيد(61ق) »
امام حسين(ع) پس از حرکت به سوي کوفه، با پيمان شکني مردم آن سامان مواجه گرديد. سپاهيان يزيد که به دستور عبيدالله بن زياد و به فرماندهي عمربن سعد وارد صحراي کربلا شده بودند، مانع از رفتن امام از آن مکان گرديدند. سرانجام در دهم محرم سال 61 هجري دستان خود را به خون پاک فرزند رسول خدا(ص) آغشته ساخته و يارانش را به شهادت رساندند. امام حسين(ع) در هنگام شهادت 57 سال داشتند و يازده سال از امامت ايشان گذشته بود. امام حسين(ع) از روز نخست از مدينه با شعار امر به معروف و نهي از منکر حرکت کرد. از اين ديدگاه منطق امام حسين(ع) منطق اعتراض و تهاجم بر حکومت ضداسلامي بود، منطق او اين بود که چون جهان اسلام را منکرات و فساد و آلودگي فرا گرفته و حکومت وقت به صورت سرچشمه فساد درآمده است، او به حکم مسؤوليت شرعي و وظيفه الهي خود بايد قيام کند.

« هلاکت عبيدالله بن زياد توسط سپاهيان مختار(67ق) »
در روز عاشوراي سال 67ق شش سال پس از واقعه کربلا درست همان روزي که سپاهيان يزيد به فرمان عبيدالله بن زياد فاجعه خونين کربلا را به وجود آورده و امام حسين(ع) و يارانش را مظلومانه به شهادت رسانده بودند، لشکريان عبدالملک بن مروان به فرماندهي عبيدالله بن زياد و لشکريان مختار بن ابي عبيده ثقفي به فرماندهي ابراهيم بن مالک اشتر در ساحل نهر خاذر در چهارده فرسخي شهر موصل با هم به نبرد پرداختند و از طرفين تعداد بي شماري کشته شدند. سرانجام لشکريان شام با از دست دادن هفتاد هزار تن رو به هزيمت نهاد و طعم تلخ شکست را پذيرا شدند. مهمترين حادثه اين نبرد کشته شدن عبيدالله بن زياد (فرمانده لشکريان شام) به دست ابراهيم بن مالک اشتر بود که با يک ضربت شمشير از کمر به دو نيم شد و به هلاکت رسيد.

« شهادت عالم مبارز ميرزا علي ثقه الاسلام تبريزي توسط عوامل روس در تبريز(1330ق) »
ميرزا علي ثفه الاسلام تبريزي فرزند ميرزا موسي، در سال 1377 ق در خانواده علم و ديانت ديده به جهان گشود. در ايران و عتبات عاليات و در حوزه درس اساتيد بزرگي چون فاضل اردکاني، شيخ زين العابدين مازندراني و شيخ علي يزدي کسب فيض نمود. در سال 1308 ق به تبريز مراجعت نموده و به تدريس علوم اسلامي و رسيدگي به امور مذهبي و اجتماعي مردم همت گماشت. وي در قيام و حکومت ملي مردم آذربايجان، به ويژه شهر قهرمان پرور تبريز فعاليت چشمگيري داشت. قزاق هاي روسيه تزاري که به پشتيباني حکومت استبدادي محمد علي شاه قاجار تبريز را به اشغال نظامي خود در آورده بودند، با قيام مردمي اين شهر به رهبري ثقه الاسلام تبريزي مواجه شده و پس از درگيري سنگين مفتضحانه شهر را ترک نموده و تن به صلح دادند. اما مرتکب خيانت شده و يک روز پس از امضاي صلح نامه و خلع سلاح مجاهدين توپخانه¬هايشان آتش بار سنگيني را بر شهر تبريز آغاز کرده و زمينه ورود پياده نظام را فراهم نمودند. شهر به اشغال قزاق ها درآمد و از سوي اشغالگران کشتار بي رحمانه اي در خيابانها و کوچه ها به راه افتاد. مردم به ناچار شهر را ترک گفته و به اطراف پناهنده شدند. وليکن مجاهدين سنگر خويش را ترک نکرده و از شهر خارج نشدند. بسياري از آنان که در شهر مانده بودند، دستگير شده و برخي از آنان به دار کشيده شدند. از جمله شهيد ثقه الاسلام تبريزي پس از تحمل شکنجه هاي فراوان به چوبه دار اشغالگران آويخته شد و در عصر عاشوراي 1330 ق برابر با 10 دي 1290 ش روحش به لقاءالله پيوست.

« انفجار بمب در حرم اما رضا(ع) در عاشوراي حسيني توسط منافقين(1415ق) »
در بعدازظهر عاشوراي سال 1415 ق برابر با 30 خرداد 1373 ش در حالي که مردم عزادار در اوج برگزاري مراسم بزرگداشت قيام تاريخي امام حسين(ع) بودند، بمبي در داخل حرم مطهر و نزديک مرقد منور حضرت ثامن الحجج امام رضا(ع) منفجر شد و عاشوراي حرم رضوي در مشهد مقدس رقم خورد. در پي اين انفجار دهها تن از زائران و علاقمندان اهل بيت در حرم امام رضا(ع) شهيد يا مجروح شدند و خسارت زيادي به حرم مطهر وارد آمد.