|
وَ سَيِّدِ الْمُرْسَلينَ، وَ عَلى اَهْلِ بَيْتِهِ الطَّيِّبينَ الطّاهِرينَ، و آقاى فرستادگانت، و بر اهلبيت پاك و پاكيزه او درود فرست، وَاَعِذْنا وَاَهالِيَنا وَاِخْوانَنا وَ جَميعَ الْمُؤْمِنينَ وَالْمُؤْمِناتِ مِمَّا و ما و اهل ما و برادران ما و همه اهل ايمان از زن و مرد را از چيزى كه از آن پناه مىبريم اسْتَعَذْنا مِنْهُ، وَ اَجِرْنا مِمَّا اسْتَجَرْنا بِكَ مِنْ خَوْفِهِ، وَاسْمَعْ پناه ده، و از آنچه كه از بيم آن از تو ايمنى خواستيم ايمنى بخش، و دعاى لَنا ما دَعَوْنا بِهِ، وَاَعْطِنا ما اَغْفَلْناهُ، وَاحْفَظْ لَنا ما ما را بشنو، و آنچه را از ذكرش غفلت كرديم به ما عطا كن، و آنچه را فراموش نموديم براى ما نَسيناهُ، وَصَيِّرْنا بِذلِكَ فى دَرَجاتِ الصّالِحينَ، وَ مَراتِبِ محفوظ دار، و ما را بدين سبب به درجات شايستگان، و مقام گرويدگان الْمُؤْمِنينَ، امينَ رَبَّ الْعالَمينَ. انتقال ده، اى پروردگار جهانيان دعاى ما را اجابت فرما.
(18) وَكانَ مِنْ دُعائِهِ عليهالسلام اِذا دُفِعَ عَنهُ ما يَحْذَرُ وْ عُجِّلَ لَهُ مَطْلَبُهُ « وقتىكه خطرى از او مىگذشت» اَللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلى حُسْنِ قَضآئِكِ، وَ بِما صَرَفْتَ عَنّى بارخدايا، تو را سپاس بر خوبى سرنوشتى كه مقدّر فرمودهاى، و بر بلايى كه از من
|
|
مِنْ بَلآئِكَ، فَلاتَجْعَلْ حَظّى مِنْ رَحْمَتِكَ ما عَجَّلْتَ لى گرداندى، پس نصيبم را از رحمتت در اين عافيت دنيايى كه به من ارزانى داشتى مِنْ عافِيَتِكَ، فَاَكُونَ قَدْ شَقِيتُ بِما اَحْبَبْتُ، وَ سَعِدَ غَيْرى بِما منحصر مكن، كه به سبب آنچه دوست دارم بدبخت شوم، و ديگرى بهخاطر آنچه ناپسند من است كَرِهْتُ. وَ اِنْ يَكُنْ ما ظَلِلْتُ فيهِ، اَوْ بِتُّ فيهِ مِنْ هذِهِ الْعافِيَةِ خوشبخت گردد، و اگر آن عافيت كه روز را در آن بهشب رسانده، يا شب را در آن به روز آوردهام بَيْنَ يَدَىْ بَلآءٍ لايَنْقَطِعُ، وَ وِزْرٍ لايَرْتَفِعُ، فَقَدِّمْ لى ما مقدمه بلايى هميشگى، و وبالى دائم باشد پس آنچه را برايم به تأخير انداختهاى اَخَّرْتَ، وَ اَخِّرْ عَنّى ما قَدَّمْتَ، فَغَيْرُ كَثيرٍ ما عاقِبَتُهُ الْفَنآءُ، پيش انداز، و آنچه را كه پيش انداختهاى به تأخير افكن، زيرا چيزى كه پايانش نيستى است بسيار نيست، وَ غَيْرُ قَليلٍ ما عاقِبَتُهُ الْبَقآءُ، وَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ. و آنچه عاقبتش هميشگى و جاودانى است اندك نباشد، و بر محمد و آلش درود فرست.
(19) وَ كانَ مِن دُعائِهِ عليهالسلام عِنْدَ الْاِسْتِسْقآءِ بَعْدَ الْجَدْبِ «دعاى آن حضرت به وقت طلب باران پس از خشكسالى» اَللَّهُمَّ اسْقِنَا الْغَيْثَ، وَانْشُرْ عَلَيْنا رَحْمَتَكَ بِغَيْثِكَ الْمُغْدِقِ بارخدايا، ما را به باران سيراب ساز، و رحمتت را بر ما بگستران به باران بسيار
|