فارسی
  جستجو پيشرفته جستجو متن صحيفه سجاديه فهرست صحيفه سجاديه
متن صحيفه سجاديه < صحيفه سجاديه < صفحه اصلي    
 
بازگشت متن صحيفه سجاديه همراه با ترجمه استاد حسين انصاريان www.erfan.ir
ابتدا    صفحه قبلي صفحه بعدي    انتها
فَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ، وَاهْدِنا. اَللَّهُمَّ اِنَّكَ مَنْ والَيْتَ
پس بر محمد و آلش درود فرست، و ما را هدايت نماى. بارالها هر كه را تو يارى دهى هيچ
لَمْ‏يَضْرُرْهُ خِذْلانُ الْخاذِلينَ، وَ مَنْ اَعْطَيْتَ لَمْ‏يَنْقُصْهُ مَنْعُ
خوار كننده‏اى قدرت خوار كردن او را ندارد، و هر كه را تو ببخشى هيچ بازدارنده‏اى قدرت كاستن از عطايت به او
الْمانِعينَ، وَ مَنْ هَدَيْتَ لَمْ‏يُغْوِهِ اِضْلالُ الْمُضِلّينَ، فَصَلِّ عَلى‏
او را ندارد، و هر كه را تو هدايت فرمايى گمراه ساختن گمراه كنندگان او را از راه بدر نبرد، پس بر
مُحَمَّدٍ وَ الِهِ، وَامْنَعْنا بِعِزِّكَ مِنْ عِبادِكَ، وَاَغْنِنا عَنْ غَيْرِكَ
محمد و آلش درود فرست، و بعزّت خود ما را از شر بندگانت بازدار، و به عطايت از غير خود
بِاِرْفادِكَ، وَاسْلُكْ بِنا سَبيلَ الْحَقِّ بِاِرْشادِكَ. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى‏
بى‏نياز فرماى، و به وسيله ارشادت ما را به راه حق ببر. بارالها بر
مُحَمَّدٍ وَالِهِ، وَاجْعَلْ سَلامَةَقُلُوبِنا فى‏ذِكْرِ عَظَمَتِكَ، وَفَراغَ
محمد و آلش درود فرست، و سلامت قلوب ما را در ذكر عظمتت، و آسايش
اَبْدانِنا فى شُكْرِ نِعْمَتِكَ، وَانْطِلاقَ اَلْسِنَتِنا فى وَصْفِ
بدنهامان را در شكر نعمتت، و روانى زبان ما را در وصف عطايت
مِنَّتِكَ. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَالِهِ، وَاجْعَلْنا مِنْ دُعاتِكَ
قرار بده. بارالها بر محمّد و آلش درود فرست، و ما را در زمره دعوت‏كنندگان
الدّاعينَ اِلَيْكَ، وَ هُداتِكَ الدّآلّينَ عَلَيْكَ، وَ مِنْ خآصَّتِكَ
به سويت قرار بده، و از جمله راهنمايانى كه به تو دلالت و راهنمايى مى‏كنند قرار ده، و در حلقه خاصان
 
الْخآصّينَ لَدَيْكَ، يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ.
از بندگانت درآر، اى مهربان‏ترين مهربانان.
(6) و كان مِن دعائِه عليه‏السلام عندَ الصَّباح وَالمَساءِ
«دعا به وقت صبح و شام»
اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى خَلَقَ اللَّيْلَ وَالنَّهارَ بِقُوَّتِهِ، وَ مَيَّزَ بَيْنَهُما
سپاس خداى را كه به نيروى خود شب و روز را آفريد، و به قدرتش ميان آن دو تفاوت
بِقُدْرَتِهِ، وَ جَعَلَ لِكُلِّ واحِدٍ مِنْهُما حَدّاً مَحْدُوداً، وَاَمَداً
قرار داد، و براى هر يك حدّى محدود و زمانى
مَمْدُوداً، يُولِجُ كُلَّ واحِدٍ مِنْهُما فى صاحِبِهِ، وَ يُولِجُ صاحِبَهُ
مشخص نهاد، هر يك را درون ديگرى فرو بَرَد و برون آرد (از يكى بكاهد و به ديگرى
فيهِ، بِتَقْديرٍ مِنْهُ لِلْعِبادِ فيما يَغْذُوهُمْ بِهِ، وَ يُنْشِئُهُمْ عَلَيْهِ،
بيفزايد)، و با اين نظم دقيق روزى بندگان و نشو و نماى آنان را تأمين فرمايد.
فَخَلَقَ لَهُمُ اللَّيْلَ لِيَسْكُنُوا فيهِ مِنْ حَرَكاتِ التَّعَبِ وَ نَهَضاتِ
پس شب را براى بندگان آفريد تا در آن از حركات رنج‏آور و فعاليت‏هاى آزاردهنده
النَّصَبِ، وَ جَعَلَهُ لِباساً لِيَلْبَسُوا مِنْ راحَتِهِ وَ مَنامِهِ، فَيَكُونَ
بياسايند، و آن را پوششى قرار داد تا مردم در آن به آسايش دست يابند و خواب راحت كنند، و اين همه

56
 
57
شماره شماره صفحه نمايش معني بزرگنمايي   جستجو | راهنما