عقل: محرم راز ملكوت، ص: 379
[و در انتها گلستان می گويد: دو كس مردند و تحسر بردند: يكی آن كه داشت و نخورد.
و يكی آن كه دانست و نكرد:
كس نبيند بخيل فاضل را |
كه نه در عيب گفتنش كوشد |
|
ور كريمی دو صد گنه دارد |
كرمش عيب ها فروپوشد. |
|
]
[ (37). آل عمران، 180.]
[ (38). توبه، 34: «يا أيها الذين آمنوا إن كثيرا من الاحبار و الرهبان ليأكلون أموال الناس بالباطل و يصدون عن سبيل اللّه و الذين يكنزون الذهب و الفضة و لا ينفقونها فی سبيل اللّه فبشرهم بعذاب أليم».]
[ (39). بيتی از منظومه حديقة الحقيقه از سنايی غزنوی است.]
[ (40). توبه، 35.]