از برنامههاى مهمى كه اعضا و جوارح و به ويژه قلب را پاك و پاكيزه مىكند و رقت و عطوفت و مهربانى پديد مىآورد ، عمل صالح و كار پسنديده است ، البته آثار مثبت عمل كه يكى از آنها پاكى ظاهر و طهارت باطن است هنگامى ظهور مىكند كه عمل كننده شرايط معنوى و ظاهرى عمل را بكار بگيرد و عمل را آنگونه كه خواستهاند انجام دهد . عمل ، همراه با نيّت خالص و به قصد رضاى خدا و براى پرورش جان و جهت ساختن آخرتى آباد انجام مىگيرد . تداوم بر چنين عملى بىترديد به پاكى ظاهر و باطن كمك مىكند و چون ارتباط با حق است قلب را رقيق و مهربان مىنمايد و روح و روان را صفا مىدهد و انسان را تبديل به منبع خير و بركت مىنمايد . همه اعمالى كه حضرت حق و پيامبران و امامان قدس سرهما از انسان خواستهاند ، داراى انرژى معنوى است و شرط بهرهورى از آن انرژى ، صحيح انجام دادن آن و رعايت شرايط ظاهرى و باطنى عمل است و اگر جز اين باشد عمل سودى و بهرهاى نصيب انسان نخواهد كرد .