وضعيت اجتماعي احياء اسلام و جهان‌شمولي آن

امام محمد باقر(ع) مي‌فرمايند: خداود هرگونه بدعتي را به وسيله او از بين خواهد برد و هر گم‌راهي را محو و هر سنتي را زنده خواهد ساخت.
اميرالمؤمنين(ع) در تفسير آيه «هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ» مي‌فرمايند: سوگند به كسي كه جانم در دست اوست هيچ آبادي نمي‌ماند مگر این‌که هر صبح و شام در آن شهادت به وحدانيت خدا و رسالت محمدي(ص) بدهد.
و هم‌چنین ابن عباس روايت مي‌كند كه هيچ يهودي و نصراني يا پيرو ديني باقي نمي‌ماند مگر آن كه به اسلام گرايش پيدا مي‌كند، صليب شكسته و خوك كشته مي‌شود (اين است مصداق آيه 33 سوره مباركه توبه)
امام صادق(ع) مي‌فرمايند: به خدا سوگند! اي مفصل، (امام) از ميان ملت‌ها و آيين‌ها اختلاف را بر مي‌دارد و يك دين بر همه حاكم مي‌گردد.
به عقيده محمد خادمي شيرازي در حكومت واحد جهاني كه براساس عدالت و آزادي استوار شده باشد كه ديگر مرزي در جهان وجود ندارد و نياز به گذرنامه و ارز و غيره نیست.
همه جهان تبديل به يك كشور مي‌شود كه تنها يك حكومت حقه ‌حضرت بقية‌الله الأعظم بر آن استيلا دارد. و فقط يك پرچم لااله الاالله محمداً رسول‌الله، اميرالمؤمين علياً و ابنائه المعصومين حجج‌الله در جهان به اهتزاز در مي‌آيد، و تنها قانون اساسي كه در آن اجرا مي‌شود قرآن كريم است. و در نتيجه يگانگي مردم كامل شده و برادري و برابري به معناي اصلي كلمه برقرار مي‌شود.
فوران نعمات در عصر حضور
پيامبر گرامي اسلام فرموده‌اند: امت او (مهدي(عج)) چنان نزدش پناه جويند كه زنبورهاي عسل نزد ملكه خود. زمين را از عدل و داد مالامال كند همان‌گونه كه از جور و ستم مالامال شده است، بطوري‌كه مردم هم‌چون جامعه نخستين خود گردند.
علي كوراني در صفحه 364 كتاب عصر ظهور اين روايت را اين‌گونه تفسير مي‌نمايد كه جامعه انساني در عصر مهدي(عج) يك جامعه بدون فقر و نیازمندی خواهد بود.
آن‌گاه جامعه‌ای با عشق و محبت و دوستي بدون اختلاف و كشمكش كه نيازي به محاكم قضايي ندارد و در مرحله بعد جامعه‌اي كه معاملات در آن بدون مبادله پول انجام مي‌گيرد به گونه‌اي كه افراد آن قربهَ الي‌الله به يك‌ديگر خدمت خواهند كرد و نيا‌زها و مايحتاج خود را با هم و با اهداء صلوات و درود بر پيامبر گرامي اسلام(ص) برطرف خواهند نمود.
از امام باقر(ع) نقل شده است كه فرمودند: خداوند متعال دين خود را به وسيله او آشكار مي‌گرداند هرچند مشتركان نپسندند و ويراني‌هاي زمين همه آباد مي‌گردند.
در عقد الدرر روايتي از نبي اكرم(ص) نقل شده است كه فرمودند: امت من در زمان مهدي(عج) آن‌چنان متنعم مي‌شوند كه هرگز نظير آن ديده نشده است. آسمان سيل‌آسا برآنها فرو مي‌ريزد و زمين چيزي از گياهانش را باقي نمي‌گذارد جز این‌که مي‌روياند. ثروت، آن روز بر روي هم انباشته مي‌شود.
هم‌چنین آن‌حضرت مي‌فرمايند: زمين را عدل و داد فرا مي‌گيرد و آسمان باراني مي‌بارد، ‌و در نتيجه زمين محصول خود را پديدار مي‌سازد و امت من در حكومت آن حضرت از نعمتي برخوردار مي‌شود كه هرگز مانند آن‌را نديده‌اند.
اميرالمؤمنين(ع) مي‌فرمايند: خداوند بزرگ به سبب وجود ما آفرينش را آغاز كرد و به سبب وجود ما نيز ختم می‌كند و آن‌چه را بخواهد به وسيله ما نابود مي‌سازد و با ما آن‌چه را بخواهد استقرار مي‌بخشد. به وجود ما روزگار سخت را برطرف مي‌سازد و به سبب ما باران فرو مي‌فرستد، پس فريب‌كاري شما را از راه خدا نفريبد. از روزي كه خداوند درهاي آسمان را بست قطره‌اي باران از آن نباريد و اگر قائم ما قيام كند آسمان باران رحمت خود را فرو مي‌فرستد.
رسول گرامي اسلام(ص) مي‌فرمايند: در دولت مهدي(عج) رودخانه‌ها پر آب مي‌شود و چشمه سارها به جوشش آمده، لبريز مي‌شود و زمين چند برابر محصول مي‌دهد.
اين بركات شامل حال مردگان نيز مي‌‌شود:حضرت علي(ع) مي‌فرمايند: مردي از فرزندانم ظهور مي‌كند كه در نتيجه ظهورش هيچ مرده‌اي در گور نمي‌ماند مگر این‌که گشايش و بركاتي در گور برايش پديد مي‌آيد و آنان به ديدار يك‌ديگر مي‌روند و قيام قائم را به يك‌ديگر مژده مي‌دهند.
طبق اين روايت در كار مردگان گشايشي حاصل شده و بركات الهي حكومت مهدي(عج) براي عموم آنها جاري مي‌شود.
امنيت
در دوران حضور حضرت مهدي(عج) در اثر روش‌هاي تربيتي آن حضرت، ايمان به خدا در دل‌ها قوي‌تر مي‌شود انسان، شرافت انسانی خود را بالاتر از آن مي‌بيند كه خويش را به گناه آلوده كند، نوعي تكامل عقل و نفس بدست مي‌آورد كه در نتيجه آن بخش‌هاي مختلف زندگي او از جهت اقتصادي، سياسي، فرهنگي و... ايمن مي‌شود.
ابوامامه باهلي می‌گويد: روزي پيامبر(ص) براي ما خطبه خواند و در پايان آن فرمود: پيشواي مردم در آن روز مردي صالح است... در آن عصر به گوسفند و گاو تعدي نمي‌شود و كينه‌ها از سينه‌ها زدوده مي‌شود. افسار از دهان حيوانات بر می‌دارند (وحيوانات به حقوق هم تجاوز نمي‌كنند تا چه رسد به این‌که انسان‌ها به حقوق هم تجاوز كنند) كودك دستش را در دهان درنده مي‌گذارد ولي حيوان آزاري به او نمي‌رساند. بچه حيوان جلو شير و درنده انداخته مي‌شود و شير آسيبي به او نمي‌رساند. شير در ميان گله شتر و گرگ در ميان گله گوسفند همانند سگ گله مي‌باشند.
اميرالمؤمنين(ع) مي‌فرمايند: هرگاه قائم ما قيام كند، درندگان با چهارپايان از در‌ آشتي وارد مي‌شوند و با انسان‌ها كاري ندارند، تا جايي‌كه زني از عراق به شام مي‌رود و در اين مسير جز بر روي گياهان گام نخواهد نهاد. زيورش روي سرش خواهد بود بدون این‌که درنده‌اي او را نگران سازد يا از درنده‌اي بترسد.
ابن عباس می‌گويد: در آن عصر حتي گرگ، گوسفند را نمي‌درد و شير، گاو را از بين نمي‌برد و مار، به انسان آسيبي نمي‌رساند و موش، انباني را نمي‌جود و به آن دست‌برد نمي‌زند.
در باب هفتم عقدالدور از حضرت علي(ع) نقل شده است كه فرمودند: ميش وگرگ در يك محل مي‌چرند و كودكان با مارها و عقرب‌ها بازي مي‌كنند و يان گزندگان به آنان آسيبي نمي‌رسانند بدي از بين رفته و نيكي باقي مي‌ماند.
امام باقر(ع) مي‌فرمايند: به خدا سوگند، ياران مهدي تا آن اندازه مي‌جنگند، كه خدا به يگانگي پرستيده شود و به او شرك نورزند و تا آن‌جا كه پيرزني سال‌خورده و ناتوان از اين سوي جهان به آن سوي ره‌سپار شود و كسي متعرض او نشود.
شخصي از حضرت امام صادق(ع) پرسيد: چرا آرزوي ظهور را داشته باشيم؟ آيا در دوران غيبت مقام والايي داريم؟ حضرت فرمودند: سبحان‌الله! آيا دوست نداري كه امام عدالت را در جهان بگستراند و امنيت را در راه‌ها برقرار سازد و با حكم منصفانه با ستمديده رفتار نمايد و به او ياري رساند؟
علي بن عقبه از پدرش نقل مي‌كند: در روزگاري كه حضرت قائم(ع) ظهور مي‌كند به عدالت حكم مي‌نمايد وستم در حكومتش برچيده مي‌شود و به سبب وجود آن حضرت راه‌ها امن مي‌گردند.
امام صادق(ع) در تفسير آيه «وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِيِ ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لا يشْرِكُونَ بِي شَيئًا وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ» مي‌فرمايند: اين آيه درباره قائم(عج) و يارانش نازل شده است.