در جريان اجراى حدّ زنا بعد اثبات آن به شهادت يا اقرار ، شرايطى وجود دارد كه حاكى از توجه شارع مقدس به كيفيت آن و دقت در اجراى حدّ با شرايط ويژه است ، افرادى كه حدّ را اجرا مىنمايند ، نوع سنگريزههايى كه در حدّ به كار مىرود ، كيفيت قرار دادن گناهكار در حفره ، شيوه زدن سنگها كه به صورت او اصابت نكند و . . . خود نشان از حقايقى است كه بايد به آن توجه خاص نمود .در مورد زناكارى كه حدّ بر او به واسطه اقرار بر زنا ثابت شده نه شهادت شاهد ، در صورتى كه در هنگام اجراى حدّ و بعد از خوردن ضربات سنگ از حفره سنگسار شدن خارج شود و فرار نمايد روايات مختلفى حاكى از اين حكم است كه برگرداندن او و ادامه اجراى حدّ لزومى ندارد .
حتى در بعضى از روايات آمده است كه گناهكارى كه اقرار به زنا نموده بود بعد از خورد ضرباتى و چشيدن درد سنگ فرار نمود شخصى با استخوان ساق شترى او را هدف قرار داد و متوقف ساخت و مردم بر سر او ريخته و او را كشتند ، وقتى خبر به رسول با كرامت اسلام صلي الله عليه و آله رسيد حضرت آنان را از اين عمل نهى فرمودند و ديه او را از بيت المال مسلمين پرداخت نمودند.