چرا نام امامان در قرآن نیامده است؟

در قرآن کریم به اشارات و توجیهات زیادی به همه جانشینان به حقّ پیامبر اشاره شده است ولی به صراحت نام آن‌ها برده نشده

همین سوال را ابابصیر از امام صادق علیه السلام می پرسد و چه جوابی بهتر از جواب امام صادق علیه السلام:

ابوبصير مى‌گويد: از امام صادق عليه السلام دربارۀ گفتۀ خداوند - عزّوجلّ - پرسيدم [كه فرموده]: أَطِيعُوا اَللّٰهَ وَ أَطِيعُوا اَلرَّسُولَ وَ أُولِي اَلْأَمْرِ مِنْكُمْ‌ . «از خداوند اطاعت كنيد و نيز از پيامبر و صاحبان امرتان فرمان ببريد!».

فرمود: دربارۀ على بن ابى‌طالب و حسن و حسين عليهم السلام نازل شده است [كه در آن روزگار اين سه نفر در بين مردم بودند].

گفتم: مردم مى‌گويند: چرا نام على و خاندانش عليهم السلام در كتاب خداوند - عزّوجلّ - نيامده‌؟

فرمود: به آنان بگو: [آيۀ] نماز بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شد، درحالى‌كه [در آن] از سه ركعت و چهار ركعت نام برده نشده بود تا اينكه خود رسول خدا صلى الله عليه و آله آن را براى مردم بيان فرمود؛ و [آيۀ] زكات بر آن حضرت نازل شد، درحالى‌كه نامى از اينكه [مقدار زكات] از هر چهل درهم يك درهم است، برده نشده بود، تا اينكه خود رسول خدا صلى الله عليه و آله براى مردم توضيح داد؛ و [مسئلۀ] حج نازل شد، ولى [در قرآن] به مردم نگفت:

هفت بار طواف كنيد، تا اينكه خود رسول خدا صلى الله عليه و آله آن را براى مردم روشن ساخت و [آيه] «أَطِيعُوا اللّٰهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِى الأمْرِ مِنْكُمْ‌» نازل شد و البته دربارۀ على و حسن و حسين [عليهم السلام] نازل گشت، پس رسول خدا صلى الله عليه و آله دربارۀ على [عليه السلام] فرمود: «هركه را من مولاى او هستم، پس على مولاى او است».

و [به امّت] فرمود: «به شما نسبت به كتاب خدا و اهل بيتم سفارش مى‌كنم؛ زيرا من از خداوند - عزّوجلّ - خواسته‌ام كه بين آنان جدايى نيندازد تا آنكه آنان را كنار حوض به من رساند و خداوند [نيز] خواسته‌ام را به من عطا فرمود».

و [نيز دربارۀ اهل‌بيت عليهم السلام] فرمود: «[اى مردم!] شما چيزى به آنان نياموزيد كه آنان از شما داناترند». و فرمود: «آنان هرگز شما را از مسير هدايت بيرون نمى‌برند و هرگز به مسير گمراهى وارد نمى‌كنند».

اگر رسول خدا صلى الله عليه و آله سكوت پيشه مى‌كرد و بيان نمى‌نمود كه اهل بيتش چه كسانى هستند، يقيناً خاندان فلان و خاندان فلان [آل‌تيم و آل‌عدى] امامت و رهبرى را [براى خود] ادّعا مى‌كردند، ولى خداوند - عزّوجلّ - براى تصديق پيامبرش صلى الله عليه و آله [كه مقصود از اولوا الامر اهل‌بيت او هستند، نه آل‌فلان و آل‌فلان] اين آيه را نازل كرد: إِنَّمٰا يُرِيدُ اَللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ اَلرِّجْسَ أَهْلَ اَلْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً. «همانا خداوند مى‌خواهد هرگونه پليدى را از شما اهل‌بيت برطرف كرده و شما را آن‌گونه كه بايد پاك و پاكيزه بدارد».

على و حسن و حسين و فاطمه عليهم السلام در خانه اُم‌سلمه بودند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله آنان را زير عبا جمع كرد، سپس [به حالت دعا] گفت: خداوندا! هر پيامبرى، اهلى و شىء گران‌سنگى دارد، اهل و شىء گران‌سنگ من اينان‌اند. اُم‌سلمه گفت: آيا من اهل شما نيستم‌؟ فرمود: تو به سوى خوبى و خيرى، ولى اينان خاندان من و شىء گران‌سنگ من‌اند.

چون رسول خدا صلى الله عليه و آله از دنيا رفت، على [عليه السلام] از همۀ مردم براى [امامت بر] آنان، شايسته‌تر بود؛ به خاطر تبليغات بسيارى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله دربارۀ [امامت] او [و كمالات و ويژگى‌هايش] نموده بود و دست او را گرفته بود و ميان مردم [به مقام و منصب امامت] منصوب كرده بود.

چون على [عليه السلام] درگذشت، نمى‌توانست و هرگز چنين كارى نمى‌كرد كه محمد بن على [محمد حنفيه] و يا عباس بن على و يا ديگرى از پسرانش [غير از حسن و حسين عليهما السلام] را داخل [منصب امامت] كند؛ زيرا [اگر اقدام مى‌كرد،] در آن صورت، حسن و حسين [عليهما السلام]، [حق اعتراض داشتند و] مى‌گفتند: خداوند - تبارك و تعالى - [آيۀ تطهير را كه ويژۀ اهل‌بيت عليهم السلام است]، در حق ما نازل كرده است، همان‌گونه كه در حق تو نازل نموده است و [مردم را] به اطاعت از ما فرمان داده، چنان‌كه به اطاعت از تو فرمان داده، و رسول خدا صلى الله عليه و آله براى ما تبليغ كرده، به آن صورت كه نسبت به تو تبليغ نموده و [خداوند] پليدى را از ما برده است، چنان‌كه از تو برده است. (اصول کافی (ترجمه انصاریان). ج 2، دار العرفان، 1402، ص 168.)

 همچنین آیاتی که در شان امیرالمومنین و ولایت او بیان فرموده آن هم نه به صورت مبهم بلکه بصورت بسیار روشن بقدری زیاد است که مفسرین اهل سنت بیش از 700 (هفتصد) آیه را در شان و ولایت امیرالمومنین علی(ع) می دانند و برای اثبات سخن می توانید به کتاب (شواهد التنزیل) که از بزرگان اهل سنت است مراجعه کنید و با چشم خودتان این اعتراف و اقرار را مشاهده فرمائید.

چه آیه ای صریحتر و روشنتر از آیه شریفه 55 سوره مائده می خواهید که به اتفاق همه مفسرین تنها در شان امیرالمومنین و ولایت آن حضرت نازل شده است که می فرماید: « انما ولیکم الله و رسوله والذین آمنوا ...» آیا کیست به جز علی(ع) آن کس که در حال رکوع انگشتر تصدق دهد؟