پایگاه اطلاع رسانی

استاد حسین انصاریان

امید به کرامت خدا در قیامت

امید به کرامت خدا در قیامت

خدا چهار برنامه را در حق شما اعمال مى‏کند : «وانتُم مَعَ ذلِکَ تَجْتَرُونَ عَلى الهِکُم» ؛ اما شما باز هم جرات گناه دارید: «انتُمُ الیَومَ تَتَکَلَّمُونَ». پیغمبر صلی الله علیه و آله مى‏فرماید: خوب همه شما الان بلبل زبانى مى‏کنید: «واللّه‏ُ ساکِتٌ عَنْکُم»، اما خدا هیچ چیزى به شما نمى‏گوید: «فَیُوشَکُ ان یَتَکَلَّمَ وتَسْکُتُونَ»، اما اگر نوبت حرف زدن خدا برسد، چنان درِ دهان شما را ببندد: «الْیَوْمَ نَخْتِمُ عَلَى اَفْوَ هِهِمْ»11، آن گاه انسان مى‏خواهد زور بزند بگوید: خدایا بد کردم، دهنه‏بند به آدم زده‏اند، نمى‏تواند حرف بزند.

آن گاه خطاب مى‏رسد که از پیش من دورش کنید، او را ببرید، او را به جهنّم مى‏برند البته با خدا آشنا بوده، مسلمان بوده، اما او را مى‏برند، کارى هم نمى‏تواند بکند. مدتى هم در عذاب مى‏ماند، بعد دهنه‏بند را از دهانش برمى‏دارند، صدا مى‏زند: مولاى من، بس است، خطاب مى‏رسد: جبرئیل صداى ناله بنده‏ام از ته جهنم مى‏آید، او را بیاور. جبرئیل او را بیرون مى‏آورد، پیغمبر مى‏فرماید: خداوند خودش خطاب مى‏کند: بنده من، چرا این کار را کردى که من تو را به جهنّم ببرم. حالا هم پرونده‏ات بسیار بد است، نه، قابل قبول نیستى، او را به جهنّم برگردانید، پیغمبر مى‏فرماید: وقتى او را برمى‏گردانند مدام برمى‏گردد پشت سرش را نگاه مى‏کند و مى‏رود. خطاب مى‏رسد: چه شده چرا پشت سرت را نگاه مى‏کنى؟ مى‏گوید : در دنیا گفته بودند که تو کریمى، من گمان نمى‏کردم مرا بیرون بیاورى و دوباره برگردانى. خطاب مى‏رسد: اى ملائکه، راست مى‏گوید، او را به بهشت ببرید.برادران و خواهران! حرف پیغمبر این است که با این چهار کارى که خدا در حق شما مى‏کند، با این همه گناه، شما هم خجالت بکشید: «ثُمّ یَسورُ مِنْ اَعمالِکُم دُخانٌ تَسْوَدُّ مِنْهُ الوُجوهُ»، کارى نکنید که در صحراى محشر، دودى از اعمال شما بلند شود که روى اهل محشر را سیاه کند: «ثُمَّ تَلا»، سپس پیغمبر با صداى بلند گریه کرد و این آیه را خواند :«وَاتَّقُوا یَوْماً تُرْجَعُونَ فِیهِ اِلَى اللّه‏ِ ثُمَّ تُوَفَّى کُلُّ نَفْسٍ مَّا کَسَبَتْ وَهُمْ لاَ یُظْلَمُونَ »12.و پروا کنید از روزى که در آن به سوى خدا بازگردانده مى‏شوید ، سپس به هر کس آنچه انجام داده به طور کامل داده مى‏شود ؛ و آنان مورد ستم قرار نمى‏گیرند [ زیرا هر چه را دریافت مى‏کنند ، تجسّمِ عینى اعمال خود آنان است ] .گمراهى بد است، ضلالت بد است، عذاب بد است، خودِ پروردگار هم مى‏فرماید: شما طاقت جهنم مرا ندارید، بدنتان ضعیف است.