قرآن مجید مىفرماید: آخر این مسیر جهنم است، اما اگر تغذیه مثبت و سالم شود، قضیه فرق مىکند. گوش و چشم راههاى تغذیه نفس هستند؛ گوش براى این که حقایق الهى را به نفس برساند، چون رابط بین حقایق الهى و نفس گوش است، البته عقل قوّه دریافت است که مىگیرد و بعد در صفحه نفس منعکس مىکند. چشم براى دیدن آثار الهى است، که قرآن مىفرماید انسان از طریق آثار به عبرتها، پندها و موعظهها راه پیدا مىکند. نفس از این دو طریق تغذیه مىشود، قدرت مىگیرد و همان قدرت را خرج پرواز و حرکتش مىکند و وقتى شروع به حرکت کردن مىکند، تمام اعضا و جوارح را هم با خود مىبرد. پایان این راه هم « ارْجِعِىاِلَى رَبِّکِ رَاضِیَهً مَرْضِیَّهً »2 است. خطاب اصلى این آیه نفس است. در آخرین آیه سوره مبارکه «والفجر» مىخوانیم : « یَا اَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّهُ * ارْجِعِى اِلَى رَبِّکِ رَاضِیَهً مَرْضِیَّهً * فَادْخُلِى . . . » اى نفس « فَادْخُلِى فِى عِبَادِى * وَادْخُلِى . . . » اى نفس « جَنَّتِى » بهشت خودم که غیر از بهشتهایى است که در قرآن مجید آمده است، این را انسان باید برسد تا بفهمد.
پیغمبر مىفرماید : این واقعیّات را الان از طریق گوش نمىفهمد ولو اوصاف و آثارش را برایش تعریف کنند؟ این نفس گاهى در برابر آیات حق حالت اعراض مىگیرد، چنان که در آیه 46 سوره یسآ خداوند بیان فرموده است که : « وَمَا تَاْتِیهِم مِنْ ایَهٍ مِنْ ایَاتِ رَبِّهِمْ اِلاَّ کَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِینَ »3.