معمولاً شیره بسیارى از گلها تلخ است ؛ اما زنبور عسل، آن را به عسل شیرین تبدیل مىکند :«وَ اَوْحَى رَبُّکَ اِلَى النَّحْلِ»2.و پروردگار تو به زنبور عسل الهام کرد.خداوند مىگوید : باطن زنبور، به وحى من وصل است. چون در بهار، با زنبور سخن مىگویم و او را هدایت مىکنم:«اَنِ اتَّخِذِى مِنَ الْجِبَالِ بُیُوتاً وَ مِنَ الشَّجَرِ وَ مِمَّا یَعْرِشُونَ * ثُمَّ کُلِى مِن کُلِّ الَّثمَرَ تِ»3.از کوهها و درختان و آن چه [ از دار بستهایى ] که [ مردم ] بر مىافرازند ، براى خود، خانههایى برگیر . آن گاه از همه محصولات و میوهها بخور .
خداوند مىگوید : من چهار مطلب را به زنبور مىگویم : نخست در دل کوهها و روى درختهاى بلند لانه درست کن. کار لانهسازى را که به پایان بردى، بر روى گیاهان بنشین و از شیره آنها بخور. این شیره، گاهى تلخ است ؛ ولى زنبور به دنبال وحى پروردگار، این شیره تلخ را مىخورد ؛ چون از دستور پروردگارش اطاعت مىکند. آن گاه خداوند مىفرماید :«یَخْرُجُ مِن بُطُونِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ اَلْوَ نُهُ فِیهِ شِفَاءٌ لِّلنَّاسِ»4.از شکم آنها [ شهدى ] نوشیدنى با رنگهاى گوناگون بیرون مىآید که در آن، درمانى براى مردم است .
این آشامیدنى، به گونهاى است که میکروب به آن راه ندارد. عسل خالص و سالمى که زنبورش غذاى مصنوعى نخورده باشد و از طبیعت غذا گرفته باشد، اگر هزار سال هم بماند، فاسد نمىشود.زنبور این تلخى را تحمل مىکند ؛ ولى نتیجه این تلخى، شیرینترین و زیباترین ماده غذایى عالم است. امیرالمومنین علیه السلام مىفرماید : در دنیا هیچ ماده غذایىاى، شیرینتر از عسل وجود ندارد.