خدا در روز قیامت با مردم بىمعرفت سخن نمىگوید. خداوند نخست به ملائکهاش مىگوید که با مردم بامعرفت حرف بزنید. حرفهایى که ملائکه در محشر با مردم بامعرفت مىزنند، آرامشى بىنهایت در دل اهل معرفت مىاندازد.قرآن کلامى بسیار نورانى است. خداوند گاهى با بندگانش عاشقانه سخن مىگوید و گاهى نیز در برابر کفار و مشرکین و منافقین مىایستد.در قرآن کوبندهترین سوره علیه مشرکین و منافقین و کفار، سوره برائت است که با «بسم اللّه» آغاز نمىشود :«بَرَآءَهٌ مِّنَ اللّهِ وَرَسُولِهِ»7.من و پیغمبرم از آنان بیزاریم.خداوند مىفرماید که من و رسولم از مردم مشرک و از انسانهاى دو رو بیزاریم ؛ اما در ادامه آیه مىگوید : اگر بخواهید برگردید و با من آشتى کنید، من حاضرم با شما آشتى کنم. این اگر حرف عشق نیست، پس چیست؟ اگر کلام محبت نیست، پس چیست؟