چشم زخم و راه های درمان

يکي از وسوسه‌هاي شيطان و فعاليت موجودات بدخواه، ايجاد بدبيني در ميان دوستان و اطرافيان است و در اين گونه شرايط است که مشکلات بسياري پيش مي‌آيد و بدبيني‌ها نيز بيشتر مي‌شود و به دنبال آن گرفتاري‌ها و نکبت در زندگي افزايش مي يابد.

بهترين کارها براي بيرون آمدن از اين گونه گرفتاري‌ها، امور زير مي‌باشند:
1. بدبيني نسبت به اطرافيان را به طور کلي از خود دور کنيم.
2. هر وقت به ياد گرفتاري‌ها افتاديم، از فکر آن بيرون بياييم و انصراف ذهني داشته باشيم و به عبارت ديگر، مثبت‌نگر باشيم و خوبي‌ها و گشايش‌ها را هر چند کم باشد، به طور مرتب به ياد آوريم و شکر خدا کنيم؛ اما از منفي‌ها و گرفتاري‌ها، ياد نکنيم و آنها را تکرار نکنيم و حرف آنها را نزيم.
3. براي انجام هر کاري، از مشورت ديگران استفاده کنيم و با احتياط، تدبير و جديت، کار را انجام دهيم و به عبارت ديگر، از شاخه‌اي به شاخه ديگر نپريم؛ بلکه سعي كنيم هر کاري را با جديت ادامه دهيم و تا مي‌توانيم، خودمان کار را انجام دهيم و يا در کنار کسي که کار را انجام مي‌دهد حضور داشته باشيم و با او، همکاري کنيم.

4. هر روز خود را با صدقه دادن شروع کنيم.
5. ياد كردن خداوند؛ از امام صادق عليه السلام، چنين روايت شده است: «هر كس از سيرت و صورت برادر مسلمانش خشنود شود، خدا را ياد كند؛ زيرا وقتي خداوند را به ياد آورد، ضرري به برادر مؤمنش نمي‏رسد»2.
6. گفتن «امنتُ باللّه‏ و صلي اللّه‏ علي محمد و آله»، اثر چشم‌زخم را خنثي مي‌كند.
7. قرائت سوره ناس و فلق براي ترس از چشم‏خوردن، مفيد است.3
8. نوشتن سوره‏هاي حمد، اخلاص، ناس، فلق و آيت‏الكرسي در ورقه‏اي و به همراه داشتن آنها براي رفع چشم‌زخم مفيد است.4

9. قرائت سه مرتبه «ماشاءاللّه‏ لاحول ولا قوه الا باللّه‏ العلي العظيم» براي ترس از چشم‌خوردن يا چشم‌زدن، سودمند است.5
10. خواندن و نوشتن آيات 75 تا 82 سوره يونس.
11. خواندن سوره «يس» به مدت چهل روز.
12. مسافرت و تغيير محل زندگي.

ان‌شاء‌الله با تداوم صدقه، خوش‌بيني، جديت و تدبير و تکرار سوره «يس» مشکلات و نفوس بد از اطراف شما دور خواهد شد. در هر صورت، به خداوند و حاکميتي اراده الهي همچنان معتقد باشيد؛ چه بسا همين فراز و نشيب‌ها، دامي از سوي شيطان باشد که ايمان شما را متزلزل کند. از اين رو، با پايداري و استقامت، ايمان خود را حفظ کنيد؛ تا شيطان، نااميد شود و درهاي رحمت الهي، به سوي شما باز گردد.
نكته ديگر اين كه تأثير دعا، امري مسلم و حتمي است؛ چه خود انسان دعا كند و يا ديگري را شفيع در دعا قرار دهد؛ ولي بايد به افراد قابل اعتماد مراجعه كرد و از كساني كه به دنبال شهرت و سودجويي نيستند، بهره گرفت.
در مورد دعانويس‏ها، بايد دانست كه بسياري از اين افراد، شياداني هستند كه از عقايد مردم سوء استفاده مي‏كنند. بنابراين، بايد در برخورد با آنان، هشيار بود. براي دعا به درگاه خداوند، نيازي به واسطه و دعانويس نيست؛ بلكه هر كس مي‏تواند براي رفع مشكلات خود، به درگاه او عرض حاجت نمايد و از اعمال نيك، براي تقرب به درگاه خداوند، بهره ببرد. يا اين كه به افراد وارسته و اهل دل، دسترسي داشته باشد كه به طور يقين، دعاي آنان و نفوذ كلام آنان، تأثير ويژه‏اي دارد.

---------------------------------------------------------------------
1. مجلسي، بحارالانوار، ج 63، ص 26.
2. همان، ج 60، ص 25.
3. همان، ج 92.
4. همان، ص 25.
5. همان ، ص 26.