خداوند نعمت درک، تفکر و تعقل را براى این داده است که انسان تا زنده است، به معرفتش بیفزاید. عقل را براى داناتر شدن، براى آگاهى بیشتر، براى شناخت بیشتر خداوند و براى آگاهى از وجود خود، به کار گیرد. حال اگر کسى این نعمت را معطل بگذارد، از میوه شیرین معرفت بىنصیب مىماند. افزون بر این، روز قیامت محاکمه مىشود، محاکمهاى که امیرالمومنین علیه السلام مىفرماید که محکومیت آن، حتمى است.روز قیامت، از همه انسانهایى که معرفتى کسب نکردهاند، مىپرسند که چرا براى تحصیل معرفت اقدام نکردید؟ آن گاه پروندهاش را برایش مىخوانند و یا خودش را وادار مىکنند که آن را بخواند. سپس به او مىگویند که همه قدمهایى که برداشتهاى، اشتباه و ظالمانه بوده است، چرا این گونه زندگى کردهاى؟ چرا سراسر عمرت به ظلم سپرى شده است؟ چرا در صدد آزار مردم بودهاى؟ و او جواب مىدهد که نمىدانستم.
این پاسخ او، آغاز محاکمه عظیم الهى است ؛ زیرا خداوند همه مسیرهاى معرفت را پیش روى انسان نهاده است.«اَلَمْ یَاْتِکُمْ نَذِیرٌ »2.آیا براى شما بیمدهندهاى نیامد؟
آن گاه خداوند به آنان مىگوید : آیا من افرادى را براى آگاهى شما از عاقبت اعمالتان نفرستادم؟ آنان دیگر پاسخى ندارند ؛ زیرا خداوند براى نجات انسان، از آغاز خلقت، انسانهایى را براى نجات بشر برگزید که آنان با نور وحى، مسیر حق را مىیافتند و مردم را به آن، هدایت مىکردند.در طول زندگى بشر، پیامبران و امامان، برگزیدگان الهى بودند که برنامه الهى را براى مردم خواندند و آنان را با رسم و راه زندگىِ صحیح، براى کسب سعادت آخرت آشنا ساختند. بنابراین، آنان که دعوت این برگزیدگان الهى را پاس نداشتند و حرمت آن را رعایت نکردند، از زیانکارانند.آرى، انسان جاهل، در روز قیامت، وضع بسیار بدى دارد و مورد نفرت پروردگار عالم است. خداوند در قرآن مىفرماید :
«قَالَ رَبِّ اِنِّى دَعَوْتُ قَوْمِى لَیْلاً وَ نَهَاراً »3.گفت : پروردگارا ! همانا من قوم خود را شب و روز [ به آیین توحید ]دعوت کردم .نوح به خداوند گفت : پروردگارا! من آنان را روز و شب، در پنهانى و آشکارا، به سوى تو دعوت کردم ؛ اما پاسخ آنان این بود که دو انگشتان خود را در گوشهایشان مىگذاشتند و لباسهایشان را روى سرشان مىانداختند تا هم چشمشان مرا نبیند و هم گوششان صداى مرا نشنود. آن گاه خداوند خطاب به نوح مىفرماید :«اَعِظُکَ اَن تَکُونَ مِنَ الْجَاهِلِینَ »4.همانا من تو را اندرز مىدهم که مبادا از ناآگاهان باشى .خداوند به نوح مىگوید : من تو را اندرز مىدهم که میان مردمى که به حقایق عالم جهل دارند، قرار نگیرى.