با توجه به موقعيتى كه انسان در ميان موجودات زمين و بلكه موجودات عالم دارد ، اگر از نعمت لباس ظاهر محروم بود چه مىكرد و چه صحنهاى در زندگى داشت و حيات پرقيمت و اصيل او به كجا مىكشيد ؟ !
لحظهاى فكر كنيد و در نظر بگيريد كه اگر ميدان زندگى كه داراى همه چيز است ، تنها از لباس ظاهر خالى بود ، مسئله پاكىها و فضايل چه مىشد و آيا نسيم تربيت جاى وزيدن داشت ؟
امام صادق عليهالسلام مىفرمايد : لباس ظاهر نعمتى است از حضرت حق به سوى انسان كه با آن عيوب و عورات آدمى پوشيده مىشود و اين لباس ظاهر كرامت الهى است كه فرزندان آدم را به آن گرامى داشته ، كرامتى كه غير آدمى زاد را به آن آراسته نفرموده است و اين لباس براى مردم مؤمن وسيله اداى واجبات خداست . اسلام كه در تمام جوانب حيات مقرراتى بس پرارزش وضع نموده و نقطهاى از نقاط زندگى بشر را از هنگام ولادت تا مرگ از نظر دور نداشته و مسئلهاى نبوده مگر اينكه براى آن قانونى وضع نموده ، درباره لباس هم مقررات بسيار ارزندهاى چه نسبت به ظاهر لباس ، چه نسبت به مسائل معنوى آن ارائه نموده كه دقت در آن مقررات انسان را متوجه حقيقت دين و كمال آن نموده و به اين نكته واقف مىكند كه اسلام دلسوزترين مكتب براى سعادت بشر و جامعترين مدرسه براى اداره حيات و زندگى انسانها است .