جایگاه غم و شادی در کتب آسمانی

شادی امری غریزی و طبیعی است و مسلم است که تمام ادیان در این رابطه به نکاتی اشاره کرده باشند. کتاب آسمانی ما قرآن که به بعضی از آیات آن در این زمینه اشاره شد و در واقع تمام مطالبی که تا کنون بیان شده است به گونه ای همه بازگشتشان به قرآن و معانی قرآن است حتی سخنان اهل بیت تفسیری از قرآن است و اما برای نمونه به برخی از مطالب گفته شده در کتابهای دیگر اشاره می کنیم.
1- زبور: در کتاب زبور حضرت داود علیه السلام می خوانیم (غم های شدید بسیار می باشند اما هر که به خداوند توکل دارد، رحمت او را احاطه خواهد کرد، ای صالحان در خداوند شادی و وجد کنید و ای همه راست دلان ترنم کنید، جان منتظر خداوند می باشد او اعانت و سپر ماست زیراکه دل ما در او شادی می کند و در نام قدس او توکل داریم، ای خداوند رحمت تو بر ما باد.)
2- انجیل
در انجیل می خوانیم: «ای برادران مسیحی من شما را خیلی دوست دارم و دلم برای شما تنگ شده چون شما شادی من و پاداش زحمات من هستید، عزیزان به خدا وفادار بمانید و همیشه در راه خداوند شاد باشید.»
3- اوستا
در اوستا می خوانیم: «ای فردا مرا از بهترین کردارها و گفتارها بیاگاهان و مرا با توانایی خود ازآن ستایش که باغ بندگان است آگاه ساز تا زندگی به خواست شما شاد و خرم و تازه گردد.»
راه لذت از دورن دان نه از برون                          ابلهی دان جستن از قصر و حصون
آن یکی در کنج مسجد مست و شاد                        وآن دگر در باغ، ترش و بی مراد
«مولوی»
عوامل شادی و دوری از غم
در قرآن در آیاتی پراکنده عوامل متعددی که موجب شادی و دوری از غم است بیان شده است که به ذکر چند نمونه بسنده می کنیم.
1- ایمان: مهمترین عامل شادی ایمان به خداست. «الا بذکر الله تمطئن القلوب»
2- رضایت: «قل بفضل الله و برحمته فبذلک فلیفرحوا هو خیر مما یجمعون»
ای رسول به خلق بگو شما باید منحصراً به فضل و رحمت خدا شادمان شوید که آنها بهتر و مفیدتر از ثروتی است که بر خود اندوخته اید. انسانها با راضی بودن به مشیت الهی می توانند عمیق ترین شادیها را ایجاد می کنند.
3- کمک به مسکین (انفاق) : «و یطعمون الطعام علی حیه مسکیناً و یتیماً و اسیراً...»
و طعامشان را به سبب دوستی خدا به مسکین و یتیم و اسیر می دهند و برای رضای خدا و خداوند در روز قیامت، روز حساب از آنها استقبال می کند در حالی که شادمانند و مسرورند.
4- شادی های بیجا و آثار شوم آن (غم): «و اذا اذقنا الناس رحمة فرحوا بها و ان تصبهم سیئة بما قدمت ایدیهم اذا هم یقنطون» ؛ و مردم برآنند که هرگاه ما به لطف خود رحمتی به آنها چشاندیم شاد شده و اگر رنج و بلایی از کرده خودشان ببینند در آن حال از خداوند نومید می شوند.
یعنی اگر ما امور را واگذار به خداوند کنیم در درونمان شاد خواهیم بود و عوامل دیگر...
چگونه شاد باشیم؟
راهها و روشهای مختلفی برای چگونه زیستن و شاد زیستن وجود دارد که برخی از این روش را می توان نام برد... .
1- توکل به خداوند که در همه امور زندگی باید صورت گیرد و زندگی انسان را شادمانه می کند.
2- راضی بودن از زندگی و شرایطی که در آن قرار داریم و استفاده کردن از آن شرایط به نحو خوب و احسن.
3- عشق ورزیدن و عاشقانه زندگی کردن و به خاطر عشق با مشکلات مبارزه کردن.
4- فروتنی و تواضع.
5- شجاعت در زندگی و هدفمندی در زندگی.
6- زندگی در زمان حال و دوری از خاطرات منفی.
7- انعطاف پذیری، در مقابل مسائل و شاریط زندگی.
8- کرامت نفس و بزرگ داشتن نفس و عدم وابستگی.
9- داشتن جسم سالم و ورزش کردن.
10- اعتدال و میانه روی در زندگی و فعال و مشغول بودن.
11- صداقت و راستی.
12- خوشبختی خود را باور داشتن و فراموش نکردن زندگی.
13- بخشش و گذشت و اجتماعی بودن در زندگی.
14- برنامه ریزی و نظم در زندگی، ابتکار و لاقیت داشتن.
15- اعتقاد به ارزشها... .
عوامل نام برده شده و صدها عوامل دیگر که من نمی دانم در جایی نخوانده ام عواملی هستند که تا حدود به شادمانه زندگی کردن کمک می کنند.