ارزش آگاهى در كنار اعمال‏

وجود مبارك شيخ صدوق نقل مى‏كنند كه علماى بزرگ ما وقتى اعمال شب احيا را بررسى مى‏كنند، به ما اعلام مى‏كنند كه بالاترين و با فضيلت‏ترين عمل در اين شب، تحصيل علم، معرفت و آگاهى است. به همين خاطر بزرگان دين ما از قديم در شب‏هاى احيا به قرآن سر گرفتن قناعت نكردند، بلكه قبل از قرآن سر گرفتن، براى مردم سخن گفتند، دين را تبليغ كردند، تفسير قرآن گفتند كه به اين عمل برتر و بافضيلت‏تر رسيده باشند و قيمت مراسم احياى آنان از درجه بالايى‏ برخوردار شود.
  بى‏ارزشى انسان جاهل‏
همه اين جهش‏ها در دنيا به نقطه آگاهى مربوط است؛ چون در جهل هيچ حركتى غير از شكم نيست. در فضاى جهل، بقيه وجود نيز كارگر و بنده شكم هستند. چشم مى‏بيند، گوش مى‏شنود، پا قدم برمى‏دارد اما براى شكم. كشش‏ها، محور، معبود و كارگردان زندگى جاهلان، همگى در شكم ريشه دارند. بخورند و لذت ببرند. اين آيه:  «وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَ يَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعمُ»حبيب من! تمام عمر آنها مانند حيوان در خوردن و لذت بردن است. آيه عاقبت اين‏ها را بيان مى‏كند:  «والنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ»
اين شكم، غير از توليد حرارت چه كار مى‏كند؟ شكمى كه صاحبش ناآگاه است، كارش ايجاد حرارت در بدن و دنيا و آتش در قيامت است.