بازخواست خدا از پول داران‏

ديد مؤمن به مال ديد خليفة اللهى است؛ چون مؤمن اهل قرآن است. اميرالمؤمنين عليه السلام مى‏فرمايد: مؤمن، يعنى انسان بزرگوارى كه خدا، قيامت، حرام و حلال را قبول كرده، تن به عبادت داده و در حدّ خودش قرآن را شناخته، ديدش در كنار مال نسبت به خودش، ديد خليفة اللهى است، از اين مقام لذت مى‏برد كه ميان شش ميليارد جمعيت، خدا او را انتخاب كرده است.
آنهايى كه نفت، طلا و معادن ملت‏ها را غارت مى‏كنند، رباخوران كه خون مردم را در شيشه مى‏كنند، گنهكارانى كه مال مردم را اختلاس مى‏كنند، دزدهايى كه مى‏دزدند، رشوه بگيران كه جيب مردم را خالى مى‏كنند تا كارى انجام دهند، از ميان اين همه دزد، غارتگر، لامذهب، ظالم، ستمكار و رباخور، توى مؤمن را كنار مال انتخاب كرديم كه خليفه ما باشى. اين خيلى مقام است. «وَ أَنفِقُوا مِمَّا جَعَلَكُم مُّسْتَخْلَفِينَ فِيهِ»  ببينيد اين آيه، صريح قرآن است و اين ديد مؤمن نسبت به خودش است.
عظمت مقام انفاق كننده‏
به خدا اگر او را قطعه قطعه كنند، اين مقام را از دست نمى‏دهد؛ چون اين مقام انبيا است. «إِنِّى جَاعِلٌ فِى الْأَرْضِ خَلِيفَةً» «يَا دَاوُدُ إِنَّا جَعَلْنكَ خَلِيفَةً فِى الْأَرْضِ فَاحْكُم بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقّ»
و حضرت آدم عليه السلام را ساخت. اى پولدارى كه پولت پاك است! مى‏دانى كه تو به مقامى انتخاب شده‏اى كه در امتداد مقام انبيا در بخش مال است؟ دنيا را به بيداران بدهند و بگويند: تمام جهان براى شما، ساعتى از اين مقام خلافت استعفا بده و الا تو را مى‏كشيم، مى‏گويد: شهادت را قبول مى‏كنم، دنيا براى خودتان؛ چون من نزد منوب عنه خودم مى‏روم، همان كسى كه مرا جانشين خودش قرار داده است. چرا نزد شما بمانم؟