اثرات بد اخلاقى در ايمان‏

 روايتى درباره بداخلاقى از وجود مبارك حضرت باقر عليه السلام براى شما نقل كنم.
شما مى‏دانيد كه درميان موادّ غذايى در كره زمين، ثابت شده است كه بالاترين، بهترين، سالم‏ترين و پر ويتامين‏ترين ماده غذايى عسل است، البته اگر جنس دوپا دست به كندو نبرد و زنبور فقط شهد گل و گياه را بخورد و عسل طبيعيى توليد كند كه اگر هزاران سال بماند، خدا طورى مقرر كرده است كه ميكروب به آن اثر ندارد و فاسد نمى‏شود.
فكر كنيد عسل فروش بيايد به عسل ناب طبيعى، سركه تند و ترش بزند و همه را به هم بزند. حال مى‏خواهد اين عسل را بفروشد، چه كسى مشترى اين عسل است؟ هيچ كسى.
چرا؟ چون سركه عسل را خراب مى‏كند. مردم عسل و سركه را جدا مى‏خرند.
اكنون كه با هم مخلوط شده و سركه و عسل هر دو خراب شده‏اند، ديگر چه فايده‏اى دارند؟ امام باقر عليه السلام مى‏فرمايد: شخص نماز خوان، روزه گير، عمره و مكّه برو، خمس بده، اما بداخلاق، در پيشگاه خدا مانند عسلى است كه با سركه تند مخلوط شده باشد، خدا اين چنين شخصى را در قيامت نمى‏خرد؛ چون آلودگى دارد و خراب است.