لازم است ما مردم از مسأله روزى دهى خدا و شئون آن و اين كه كانال اين روزى حتماً از كسبهاى مشروع است و روزى تنگ و وسيع خدا به مؤمنين آگاه شويم. حدّاقل اين است كه امنيت درون پيدا مىكنيم و خود را از عبور از مرزبندىهاى خدا نگه مىداريم؛ يعنى خداى نكرده، براى گستردگى مال، خود را دچار حرام نمىكنيم. بلكه مىگوييم: پروردگار عالم فرموده است: به دنبال روزى حركت كنيد، از احسان و فضل من طلب كنيد، من نيز حرف مولايم را گوش داده، بىكار نبودم، زحمت كشيدم، به دنبال كار و مال حلال رفتم، مثل اين كه وجود مقدس حضرت حق بيشتر از اين روزى را مصلحت ندانسته است. آن كسى كه از كانال كار مىرود، تا از مال حلال بيشتر درآورد، مؤمن است.مىگويد: خدا مصلحت مرا در اين دانسته است. من نيز بايد ببينم پروردگار عالم نسبت به اضافه مال براى من چه نظرى دارد؟ نظر پروردگار را خيلى آرام و راحت پياده كنم.
خيلى راحت خمس وزكاتش را مىدهد، بهاقوام مستحقش رسيدگى مىكند، به كارخير مىپردازد وهمين ثروت رابراى خودش سكّوى پروازبه سوى پروردگارمهربان عالم قرار مىدهد. البته هر كدام از اين ها توضيح مفصلى دارد. اين يك خصلت مؤمن از ديدگاه اميرالمؤمنين عليه السلام است كه كسب مؤمن پاك و حلال است.
اخلاق نيك، خصلت دوم مؤمن
خصلت دوم مؤمن چيست؟ اين خصلت در مردم مؤمن نيز خيلى مهم است، كاربرد خيلى سنگينى نيز دارد. اين طور كه تجربه زندگى پاكان عالم و از همه روشنتر، زندگى انبيا، وجود مبارك رسول خدا و ائمه طاهرين عليهم السلام نشان داده است: «و حسنت خليقته»اخلاق مردم مؤمن، اخلاق نيكى است. در سوره مباركه بقره اين آيه را مىخوانيم:
«وَمِنْهُم مَّن يَقُولُ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِى الْأَخِرَةِ حَسَنَةً»
اين كلمه حسنه در آيه شريفه مبهم است. ما چه مىدانيم كه حسنه در دنيا چيست؟ كه اهل ايمان به پروردگار عالم عرض مىكنند: الهى! در ظرف اين زندگى كه ما قرار داريم و در ظرف زندگى ما در عالم آخرت، به ما حسنه عنايت كن.