آمادگى مؤمن براى انتقال به آخرت‏

امام صادق عليه السلام مى‏فرمايد:«فحاسبوا أنفسكم قبل أن تحاسبوا عليها» به حساب خود رسيدگى كنيد، قبل از اين كه به حساب شما برسند. بعد مى‏فرمايد: «فانّ للقيامة خمسين موقفاً» در روز قيامت مردم را در پنجاه ايستگاه نگه مى‏دارند، «كل موقف مقداره الف سنة» در هر ايستگاهى ممكن است كسى را هزار سال نگهدارند، «ثم تلا هذه الآية «فِى يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ مّمَّا تَعُدُّونَ»  هر روز قيامت مساوى با هزار سال دنيا است.
آسانى حساب مؤمن در مواقف قيامت‏
اما آن كسى كه براى فردا فكر كرده، اكنون از قبر در آمده، ايمان، عمل صالح و اخلاق حسنه دارد، پيغمبر صلى الله عليه و آله مى‏فرمايند: از درآمدن از قبر تا به بهشت رفتن، از مدت زمان نماز عصر شما كمتر طول مى‏كشد. براى چه او را نگهدارند؟ نگهدارند كه بگويند: چرا نماز خواندى؟ چرا خوبى كردى؟ چرا محسن بودى و انفاق مى‏كردى؟ اين‏ها را بپرسند؟ سؤال براى آنهايى است كه چيزى ندارند. كه بپرسند: چرا نداريد؟ چرا ايمان، اخلاق حسنه و عمل‏ صالح نداريد؟ چرا حسود، بخيل و متكبر بوديد؟ لذا در قيامت پنجاه ايستگاه باشد، هر ايستگاهى هم هزار سال طول بكشد، به خوبان چه ربطى دارد؟
 ارج نهادن خدا بر پاكان‏
خداوند چقدر زيبا در قرآن مى‏فرمايد: «فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَ زِينُهُ* فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ»«وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاعِمَةٌ* لّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ» «فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍ» «فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ» «وَ نَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ* وَ زَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ»
اين‏ها وقتى از قبر درمى‏آيند: «وَالْمَلئِكَة يَدْخُلُونَ عَلَيْهِم مّن كُلّ بَابٍ»
فرشتگان از هر طرف هجوم مى‏آورند و مى‏گويند: «سَلمٌ عَلَيْكُم بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ» مسابقه مى‏دهند كه به اين‏ها سلام كنند. سلام ملائكه كه تمام مى‏شود، به آنها مى‏گويند: چه جايگاه عاليى داريد. وقتى وارد بهشت مى‏شوند، روى آن تخت‏هايى كه خدا مى‏فرمايد:«عَلَى الْأَرَاءِكِ مُتَّكُونَ»  مى‏نشينند و تكيه مى‏دهند. آن وقت صداى خود خدا را مى‏شنوند كه: «سَلمٌ قَوْلًا مّن رَّبّ رَّحِيمٍ» به جاى اين كه ما موجود خاكى به خدا سلام كنيم، تعجبى ندارد، اما خدا با آن همه صفات بى‏نهايتش به ما سلام مى‏كند، خيلى عجيب است.
 ايها الناس! جهان جاى تن آسايى نيست             مرد دانا به جهان داشتن ارزانى نيست‏
 خفتگان را خبر از زمزمه مرغ سحر              حيوان را خبر از عالم انسانى نيست‏
 روى اگر چند پريچهر و زيبا باشد                  نتوان ديد در آيينه كه نورانى نيست‏
عالم و عابد و صوفى همه طفلان رهند              مرد اگر هست بجز عالم ربانى نيست
خانه پر گندم و يك جو نفرستاده به گور             غم مرگت چو غم برگ زمستانى نيست
 سعديا! گر چه سخندان و مصالح گويى             به عمل كار برآيد، به سخندانى نيست
والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته‏