كسى كه به تعبير قرآن و روايات، آكل مال حرام باشد، مصرف كردن اين مال حرام، پنج خطر براى او در بردارد. اولين خطرى كه پيغمبر عظيم الشأن اسلام صلى الله عليه و آله مىفرمايد: اين است كه:«مات قلبه»
دل خورنده مال حرام مىميرد. مىميرد يعنى چه؟ منظور از اين مردن، مردن ظاهرى نيست كه ضربان قلب متوقف شود. ما دو مرگ داريم، يك مرگ بدن، كه اين مرگ بدنى براى خيلىها ضرر ندارد، بلكه منفعت نيز دارد. مرگ به نظر مبارك اميرالمؤمنين عليه السلام براى خوبان عالم، اهل ايمان و پاكان، انتقال از يك خانه به خانه ديگرى است و انتقال بسيارى از اين افراد چنان راحت است كه به هيچ وجه احساس نمىكنند. «1»
حكايتى از رحلت علامه مجلسى
وجود مبارك علّامه مجلسى كه در كنار مسجد جامع اصفهان دفن شدهاند، بنا به نقل شاگردان ايشان، سيد نعمت الله جزايرى، كه با قلم خود نوشته است: من بيست سال از عمر خود را شبانه روز در جلسه درس مجلسى بودم. ايشان مىفرمايد: قبل از شب هفت استادم، واقعاً كنار قبر ايشان بىقرار بودم، توان بلند شدن از كنار قبر را نداشتم، دلم نمىخواست بروم، دلم مىخواست شبانه روز كنار اين قبر بمانم. اين قدر كنار قبر مجلسى، گريه كردم كه بىحال شدم. نمىدانم به خواب رفتم يا خيلى بىحال بودم، ديدم كه قبر مرحوم مجلسى شكافته شد، و ايشان از قبر بيرون آمد و نشست كنار قبر، به من گفت: سيد نعمت الله، من بعد از مردنم فهميدم مردم. اين خوابى كه مرحوم سيد نعمت الله جزايرى از استاد خود نقل مىكند، با روايات ما ميزان است. اين مرگ هم به نظر اميرالمؤمنين نوعى انتقال است. فرد مؤمن در يك خانهاى در يك شهرى زندگى مىكرده، حالا يك مرتبه چشم خود را باز مىكند و مىبيند در عالم برزخ است.