حيات اين گونه انسانها به قدرى با ارزش است كه موسى بن جعفر عليه السلام در روايتى پرقيمت مىفرمايد:
سزاوار و شايسته است كه شما عمر خود را چهار قسم كنيد؛ يك بخش آن را صرف دنياى خود كنيد و به دنبال پول برويد، چون پول، از ابزار طبيعى و كارساز زندگى است، اما در كنار آن، چند سفارش نيز به ما كردهاند.
كسب حلال
سفارش اول كه سفارشى ريشهاى است، اين است كه: هر چه پول مىخواهيد، در بياوريد، اما از مسير حلال دربياوريد. در اسلام در اين زمينه حدى نگذاشتهاند كه گفته باشند: اگر كسى پول حلال در آورد، تا اين حد باشد، بعد ديگر نبايد به پول دست بزند. در قرآن كريم نكات خيلى جالبى هست. اين سفارش فقط به ما نشده است، بلكه پول حلال در پيشگاه مقدس پروردگار به قدرى از ارزش برخوردار است كه در سوره مباركه مؤمنون مىفرمايد: من به تمام صد و بيست و چهار هزار پيامبر گفتهام: «يأَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُواْ مِنَ الطَّيّبتِ»
به دنبال مال حلال باشيد، چون كه از آيات قرآن صريحاً استفاده مىشود كه مال حرام، درى به سوى جهنم است. من به عوارض دنيايى مال حرام كارى ندارم. اين آيه را ببينيد! البته نمونه اين آيه در قرآن زياد است. اين آيه راجع به چند رشته از مال حرام است: «الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَ لَ الْيَتمَى ظُلْمًا إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِى بُطُونِهِمْ نَارًا»
مال حرام، درى به سوى آتش جهنم است؛ يعنى هر كسى كه به سراغ حرام رفت، خود را سزاوار عذاب قيامت مىكند، مگر اين كه خداوند متعال به او توفيق بدهد تا هر چه مال حرام كه از راه غيرمشروع به دست آورده است، به صاحبان اصلى آن برگرداند. اين نيز سفارش اول است.