سنگينى بار گناه در برابر خالق‏

ائمه ما در روايات مى‏فرمايند: به كوچكى گناه نگاه نكن، بلكه به آن شخص بزرگى كه در برابر او گناه را مرتكب‏ مى‏شوى، نگاه كن. نگو: يك نگاه به نامحرم كه به جايى بر نمى‏خورد، يا جنسى خريدم، مقدارى از قيمتش را ندادم و طرف هم نفهميد، نگو: چيزى نيست. نگو: من سيلى مختصرى به صورت يك مظلوم زدم، اين كه به جايى برنمى‏خورد، بلكه نگاه كن، ببين با اين برنامه‏ها، نافرمانى چه كسى را داشتى؟ چه كسى گفته است كه سيلى نزن؟ به نامحرم نگاه نكن؟ مال مردم را كم و زياد نكن؟«لَاتَبْخَسُواْ النَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ»
چه كسى اين دستورها را گفته است، او را لحاظ كن. پروردگار عالم جبرئيل را مأمور كرد كه از افق اعلا آيه بياورد و بر قلب پيغمبر صلى الله عليه و آله نازل كند. ثقل معنوى آيه را بسنج؛ چون گيرندگى پيامبر صلى الله عليه و آله نسبت به قرآن، با همه امت فرق داشته است.
اميرالمؤمنين عليه السلام مى‏فرمايد: هر وقت من در كنار پيغمبر صلى الله عليه و آله بودم و آيه‏اى نازل مى‏شد، پيغمبر صلى الله عليه و آله براى دريافت آيه تا مرز مرگ پيش مى‏رفت.  حضرت جبرئيل به پيغمبر صلى الله عليه و آله نازل شد و اين آيه را آورد: «قُل لّلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّواْ مِنْ أَبْصرِهِمْ وَ يَحْفَظُواْ فُرُوجَهُمْ ذَ لِكَ أَزْكَى‏ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرُ بِمَا يَصْنَعُونَ* وَ قُل لّلْمُؤْمِنتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصرِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ»
به مردان مؤمن بگو: چشم از زن نامحرم بپوشند و از شهوت حرام بپرهيزند، به زنان با ايمان بگو: به مردان نامحرم خيره نشوند، دامن عفت خود را پاك نگهدارند.
اميرالمؤمنين عليه السلام مى‏فرمايد: وقتى اين آيه مى‏خواست بر پيغمبر صلى الله عليه و آله نازل شود، حضرت را تا مرز مرگ برد. نگو: يك نگاه كردن چيزى نيست. بگو: چه كسى گفته است نگاه نكنيد؟ اين آيه‏اى كه گفته است نگاه نكنيد، چه كسى براى پيغمبر صلى الله عليه و آله آورده و پيغمبر صلى الله عليه و آله وقت گرفتن اين آيه، چه حالى داشته است؟ براى چه آيه نازل شده است؟ براى اين كه نگاه‏ها، زنان و مردان، پاك بمانند. تا زنايى اتفاق نيفتد و طلاق پيش نيايد و بنيان خانواده سست نشود. عقل‏ها و جان‏ها از بين نرود، خودكشى‏ها به وجود نيايد. پس نگو: يك نگاه چيزى نيست، همين نگاه در تاريخ بشر خيلى فاجعه به بار آورده است.