توبه، آغوش رحمت پروردگار

كسى كه توبه كرد، عكس العمل خدا چيست؟ اين روايت از قوى‏ترين كتاب‏ها گرفته شده است:

ابوبصير از امام صادق عليه السلام در مورد عكس العمل خدا نسبت به توبه كار واقعى نقل مى‏كند:

«أَوْحى‏ اللّهُ إلى‏ داودَ النَّبىِ عليه السلام يا داود! إنَّ عَبدِىَ المُؤمِن إذا أذنَبَ ذَنباً»

اگر بنده مؤمنم، به خاطر كم‏ظرفيتى، جهل، گرفتار شدن، گناه و معصيتى كرد:

«ثُمَّ رَجَعَ وَ تابَ مِنْ ذلِكَ الذَّنبِ»

بعد گفت: خدايا! غلط كردم، بد كردم، پشيمانم، اى كاش اين كار را نكرده بودم و در درون خودش ناراحت شد و جوشيد و گفت: چرا نمك تو را خوردم و نمكدان شكستم؟

«و أستحيى منّى عِنْدَ ذِكْرِهِ»

تا ياد گناه خود مى‏افتد، شرمنده شده، سر خود را پايين انداخت:

«غَفَرْتُ لَهُ وَ أَنْسَيْتُهُ الحَفَظَةَ»

او را مى‏آمرزم و گناه را از ياد نويسندگان گناه مى‏گيرم كه ديگر آن ملائكه كرام‏

الكاتبين با نگاه تحقير به او نگاه نكنند.

«وَ أَبْدَلْتُهُ الحَسَنَةَ»

اگر در پرونده‏اش صد صفحه گناه نوشته شده باشد، تمام گناهانش را پاك كرده و صفحاتش را سفيد نمى‏گذارم و به جاى آن خوبى مى‏نويسم،

«وَ لا ابالِى وَ أَنَا أَرْحَمُ الرَّاحِمينَ» باكى ندارم كه بنده من كار خوب نكرده، ولى من خوبى به پاى او بنويسم. چرا؟

براى اين كه من از همه رحم كنندگان رحمم بيشتر است. تا جايى كه امام زين العابدين عليه السلام در دعاى ابوحمزه مى‏فرمايد: من گناه و خطا كردم، اما تو با من رفتارى دارى كه گويا تو از من خجالت مى‏كشى. «2»

توبه در سحر شب جمعه‏

اين شب قدر سه خصوصيت دارد، كم اتفاق مى‏افتد كه در ماه مبارك رمضان و حتى در طول سال به چنين شبى برخورد كنيم كه اين سه ويژگى را داشته باشد.

ويژگى اول:

«لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ»

ويژگى دوم اين كه شب جمعه است. خيلى مهم است. فرزندان حضرت يعقوب عليه السلام وقتى از مصر آمدند، آب‏ها از آسياب افتاد، گفتند: ما يوسف را از دامن تو ربوديم، به صحرا برديم، كتك زديم، توهين كرديم، پيراهنش را درآورديم و درون چاه انداختيم، تو را سى سال به فراق او مبتلا كرديم و دل تو را سوزانديم، اما تو براى ما از خدا طلب مغفرت كن.

خدا در قرآن مى‏فرمايد: وقتى فرزندان يعقوب عليه السلام گفتند:

«قالُوا يا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا إِنَّا كُنَّا خاطِئِينَ* قالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ»

حضرت يعقوب عليه السلام قبول كرد، ولى فرمود: در آينده، وقتى كه دعا را رد نمى‏كنند، استغفار مى‏كنم، گفتند: آينده چه موقع است؟ گفت: شب جمعه، آن هم در صورتى كه شب از نيمه گذشته باشد چون در آن وقت خدا دعاى كسى را رد نمى‏كند. «2» اما ويژگى ديگر اين كه، شب نوزدهم، شب حضرت على عليه السلام است، البته در هيچ روايتى نداريم، بلكه برعكس، در مورد شب جمعه اقلًا پنجاه روايت داريم كه‏ شب امام حسين عليه السلام است. خدا گفته است: «لا ابالى» باكى ندارم، من خدا هستم، در كار من، چون و چرا نكنيد. امشب كه از ذات عرش فرياد مى‏زنند: هر كس امشب هر كجاى دنيا حسين مرا زيارت كند، تمام گناهانش را مى‏بخشم: «و أنا ارحم الراحمين».