به گزارش خبرگزاری اهل بیت(ع) يك پژوهشگر علوم ديني گفت: صحت امامت امام جواد (ع) در همان دوران كودكي و در جلسات علمي ظهور و بروز پيدا كرد اما گروهي متعصبانه و مغرورانه امامت ايشان را رد ميكردند.
ابنا - به مناسبت فرا رسيدن سالروز ولادت امام جواد(ع) ابراز داشت: براساس آموزههاي ديني در مكتب تشيع، مأموريت امام، ابلاغ دين، پاسخگويي به مشكلات ديني و ولايت شرعي و ولايت تكويني بر مسلمانان است و امام جواد(ع) نيز همين مأموريتها را به عهده داشت.
شرايط ظهور و بروز براي هر يك از ائمه(ع) متفاوت و با تعريف خاصي همراه بود؛ اما براي همه امامان نبايد به دنبال مصاديقي مانند مأموريت امام حسين(ع) در روز عاشورا باشيم.
اين محقق ديني كشورمان تصريح كرد: با اين حال شرايط امامت امام جواد(ع) به دليل حضور در دوره بحراني، شرايط خاصي است. اين شرايط بحراني شامل حضور در خانواده حكومتي به خاطر ازدواج با دختر مأمون و همچنين زندگي اجباري در بغداد بود.
ابوالحسين المكاري يكي از روات نقل ميكند كه در بغداد ديدم، وضع زندگي امام جواد (ع) خوب است و در دلم گفتم كه امام ديگر به مدينه بازنخواهد گشت. در همين لحظه امام جواد (ع) فرمودند: «آرام باش و از فكرت مراقبت كن! به خدا قسم اگر در مدينه ميان مردم آزاد در كنار روضه جدم محمد(ص) و مادرم فاطمه (س) زندگي كنم و نان جو و سنگ نمك بخورم براي من گواراتر است از اينكه در اينجا و در كاخ محبوس باشم.»
دوران امامت امام جواد (ع) محدويتهايي اعمال ميشد كه اين نوع رفتار منجر به شهادت آن امام در دوران جواني است. امام جواد (ع) ميان امامان ما جوانترين شخصي است كه به شهادت رسيدند.
ايشان اولين امامي است كه زير سن بلوغ جسمي ـ به قول ما و در ظاهر ـ به امامت رسيدند و هنگام نايل شدن به اين مقام تنها 9 سال سن داشتند. همين مسأله سبب شد كه حتي برخي از شيعيان تسليم امامت ايشان نشوند.
با اينكه جلسات متعدد علمي برگزار ميشد و در اين جلسات صحت امامت امام جواد(ع) ظهور و بروز پيدا ميكرد، گروهي متعصبانه و مغرورانه امامت ايشان را رد ميكردند.
اين گروه زمان امام صادق(ع) و امام كاظم(ع) فعاليتهايي را آغاز كرد؛ اما فعاليتش زمان امام هشتم متوقف شد و پس از شهادت امام رضا(ع) و به امامت رسيدن امام جواد (ع) كه سن كمي داشت، دوباره فعاليت خود را آغاز كردند و سعي در آزار آن امام و تكذيب ايشان داشت كه البته ناكام ماند.