افتخار آفرينى اميرالمؤمنين در ليله المبيت‏

از چهل قبيله، چهل نفر انتخاب شدند كه در خانه پيامبر صلى‏الله‏عليه‏وآله بريزند ايشان را قطعه قطعه كنند. پيامبر صلى‏الله‏عليه‏وآله به اميرالمؤمنين عليه‏السلام فرمود: خداوند به من امر كرده است كه بايد به مدينه مهاجرت كنى، ولى كسى بايد در رختخواب من بخوابد كه‏

آنها خيال كنند من بيرون نرفته‏ام تا مرا دنبال كنند. «عبدا مؤمناً» وقتى پاى جان در ميان باشد، نبايد عقب‏نشينى كند.

گفت: يا رسول الله! اگر من در جاى شما بخوابم، شما به مدينه سالم مى‏رسيد؟ فرمود: بله، گفت: من يك جان دارم، آن را امشب فداى شما مى‏كنم، اى كاش هزار جان داشتم و با شما معامله مى‏كردم.

نگاه حضرت على عليه‏السلام به پيغمبر صلى‏الله‏عليه‏وآله، نگاه به معلم و استاد بود، نه اينكه براى جلب نظر پيغمبر صلى‏الله‏عليه‏وآله بخوابد. پيغمبر صلى‏الله‏عليه‏وآله از مكه خارج شدند. در آن تاريكى شب، اين آيه نازل شد: «وَ مِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِى نَفْسَهُ ابْتِغَآءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ‏»  جان على عليه‏السلام را در مقابل مرضات خود خريدم، نه در مقابل بهشت، چون جان او با بهشت قابل مقايسه نيست. على عليه‏السلام و پيغمبر صلى‏الله‏عليه‏وآله با هدايت ما بهشت ساز شدند.