امنيت از بيم و حزن‏

فَمَنِ اتَّقى‏ وَ أَصْلَحَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ:

پس كسانى كه در مدار تقوا قرار گرفتند و امور خود را به كمك فرهنگ حق اصلاح نمودند بيمى و حزنى بر آنان نخواهد بود.

آرى انسانى كه به خاطر تأمين سعادت دنيا و آخرتش، و تحصيل خوبى‏ها و كمالات، و مصون ماندن از خسارت‏هاى معنوى و زيان‏هاى روحى از ورود به عرصه معصيت اجتناب مى‏كند، و خود را از آلوده شدن به فسق و فجور حفظ مى‏نمايد، و با همه وجود چون گوسپندى كه از گرگ مى‏گريزد از گناه فرار مى‏كند، و با بكار گرفتن احكام الهى و قواعد شرعى و راهنمائى‏هاى حضرت‏ حق و پيامبران و امامان به اصلاح ظاهر و باطن خود مى‏پردازد، و به سوى رشد و اوج انسانيت حركت مى‏كند چرا از عاقبت كارش بترسد، و از هزينه كردن عمرش غصه و اندوه به خود راه دهد؟!

عقاب و عذابى در انتظار او نيست كه بترسد، و چيزى را در مسير عمر از دست نداده كه محزون و اندوهگين شود، آنچه به انتظار چنين انسان باتقوا و مصلحى است پاداش عظيم الهى است و رضايت و خوشنودى ارحم الراحمين، پس زمينه‏اى براى بيم و اندوه به خاطر تقوا و اصلاح براى او نيست.