خداوند متعال مىفرمايد:
«وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَىْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرينَ» همگى شما را به آزمايش مىكشانمو به طور قطع نمىشود از آزمايش و امتحان شما گذشت بكنم شما در محور دين قرار گرفته ايد.
هم چنين در سوره عنكبوت مىفرمايد:
«أَ حَسِبَ النّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُون» «3» مردم بيايند و بگويند كه ما مومنيم و اهل خداييم و اهل اسلاميم و ما مردم را به آزمايشهاى سنگين آزمايش نكنيم و رها بگذاريم و اصلًا براى مردم سختى و مشكلاتى پيش نيايد، اگر چنين باشد كه مردم پخته نمىشوند، استعدادهاى خدايى بروز نمىكند.
آزمايش نسبت به انسان مثل نسبت زمين به دانه است، دانه تا در زمين نرفته و اين همه لايههاى خاك روى سرش نريخته كه پوچ و بىارزش است و شما يك دانه سيب را از توى سيب در بياوريد آن را به همه جاى عالم ببريد و قيمت برايش بگذاريد كسى قيمتى نمىگذارد، چون ارزشى ندارد، معمولًا مردم وقتى سيب مىخورند دانه را از دهانشان در مىآورند و دور مىريزند و يا يك دانه پرتقال وقتى يك دانه است چقدر مىارزد، يا يك عدد گندم چقدر مىارزد، اما همين دانه سيب وقتى مىرود، داخل زمين و زير گل شروع مىكند به فعاليت تا در زمين ريشه كرده زمين را پاره كند اين همه بار سنگين خاك و كود را رد بكند، بالا بيايد تا بخواهد اين همه آفتاب و تابستان و زمستان و بهار را رد بكند، چقدر بايد مشقت بكشد، اما تا بخواهد از اين همه مشقات در بيايد، مىشود يك باغ و مىگويند ده ميليون تومان، اما وقتى اين سيبها به صورت دانه بود كسى نمىخريد، اما الان كه رشد كرده و باغ شده است مىگويند، بيست ميليون تومان، ده ميليون تومان، پنج ميليون تومان، چرا كه ارزش پيدا كرده است به خاطر گذشتن از اين همه عددهاى سنگين، انسان هم همين طور است، اگر از اين همه عذابهاى الهى نگذرد به بار نمىنشيند.
درخت وجودت به صورت يك دانه بسته است نه صورت نظرى و نه عقل عملى پيدا مىكند، نه نفس مطمئنه پيدا مىكند، نه نفس راضيه پيدا مىكند، نه نفس مرضيه پيدا مىكند، نه حيات مطمئنه پيدا مىكند، نه اعمالش در پيشگاه خداوند قبول مىشود، به عنوان يك جنبنده اى است كه مىخورد و خوراكش را هم يك مقدار به بدن مىدهد و يك مقدارش را هم تبديل به كود مىكند و بيرون مىريزد ارزش ديگرى ندارد. قرآن مجيد مىفرمايد: