پایگاه اطلاع رسانی

استاد حسین انصاریان

همنشين پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله در بهشت

همنشين پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله در بهشت


گفت: من عاشق شما هستم، حقيقت هم اين است كه عشق من اين قدر شديد است كه من طاقت فراق شما را ندارم، حالا غصه‏ام براى اين است كه من روز قيامت اگر اهل بهشت باشم، بين مقام من و مقام شما خيلى تفاوت است، و من شما را نمى‏بينم، اين طور كه قرآن مى‏فرمايد: بهشت هشت درجه دارد، شما كجا و من كجا؟ اگر هم اهل جهنم باشم كه بدتر، ديگر كشنده‏تر است.

براى رفع غم او اين آيه نازل شد:

« وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُوْلَئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَآءِ وَالصَّــلِحِينَ وَحَسُنَ أُوْلَئِكَ رَفِيقًا »

حبيب من! به اين رفيق عاشقت «ثوبان» بگو: هر كس در تمام حركاتش مطيع خدا و پيغمبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله باشد، روز قيامت مى‏تواند همنشين صد و بيست و چهار هزار پيغمبر عليهم‏السلام بشود، مى‏تواند با صديقين، شهدا و صالحين رفت و آمد داشته باشد.

گذر پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله همراه صحابه از قبرستان

ثوبان مى‏گويد: يك روزى ما يك گروهى بوديم، شايد ده نفر، خدمت رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله بوديم. تعبير ايشان «محدقين» است، يعنى گرداگرد رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله را گرفته بوديم، و ايشان را مثل يك نگين انگشتر حلقه‏وار محاصره كرده بوديم.

به يك قبرستان رسيديم. رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله در كنار قبرستان يك مقدارى ايستادند، بعد حركت كردند، دوباره به قبرستان برگشتند و ايستادند، باز حركت كردند، دوباره برگشتند و شروع به گريه بلند كردند.

گفتيم: آقا جان! چه شده است؟ فرمود: تمام مرده‏هاى اين قبرستان در برزخ در عذاب هستند، و من صداى ناله همه آنها را شنيدم.

منبع
  • پایگاه عرفان