« يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُقِيمُونَ الصَّلَوةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَوةَ وَيُطِيعُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُوْلَئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ »(1)
اين خصلت آنها است؛ همديگر را دعوت به معروف مىكنند، و از كار زشت باز مىدارند. با همديگر نماز بپا مىدارند. حساب مالى خود را خيلى راحت به پروردگارشان مىپردازند. همه آنها هم مطيع خدا و پيغمبر صلىاللهعليهوآله هستند. هر چه پيش مىآيد، به طرف مقابل مىگويند: صبر كن ببينم خدا چه مىگويد. من الان عصبانى نمىشوم، داد نمىزنم، طلاق نمىدهم، مشت بلند نمىكنم، حرف نابجا نمىزنم، صبر كن بروم ببينم محبوبم چه مىگويد و در اين جريان چكار بايد بكنم؟ من كارى به تو ندارم، خودم تصميم نمىگيرم، صبر كن ببينم پيغمبرم چه مىگويد؟ خدا هم مىگويد: تمام رحمت دنيا و آخرتم را براى اينها گذاشتهام. عجب سفرهاى!(1)
روزه، نشانگر ايمان به خدا و رسولش
حالا اين نكته آخر آيه را ببينيد:
« وَيُطِيعُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ »
مردان مؤمن و زنان مؤمنه، مطيع خدا و پيغمبر هستند. يكى از موارد اطاعت، روزه ماه رمضان است، كه خودش يك كلاس خودسازى است.