« وَاعْلَمُوآاْ أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِه وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ »
همه شما پيش خودم در روز قيامت جمع مىشويد، آن وقت با شما حرف مىزنم و مىگويم: بندگان من! من خداى ظالمى نيستم، اعمالتان را مىخواهم جزا بدهم، خودم هم به شما نمره نمىدهم.
اين آيه هم از آيات عجيب قرآن كريم است؛ خودم هم به شما نمره نمىدهم، به انبيا و ائمه عليهمالسلام هم نمىگويم كه پروندهاش را نمره بدهيد، پرونده خودتان را به خودتان مىدهم.
اين قدر من به شما نزديك و مهربان هستم، به شما مىگويم:
« اقْرَأْ كِتَـبَكَ »
بنده من! پروندهات را خودت بخوان، من نمىگذارم شخص كنار دستى تو هم بفهمد كه چه نوشته شده است، خودت بخوان:
« كَفَى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًا »
خودت به خودت نمره بده، من كارى به كارت ندارم. خودت زير پروندهات بنويس كه بايد جهنم بروى، يا بهشت؟