زدودن آلودگى‏ها با اعتذار و پشيمانى

حالا به ماه رمضان، به محرم و صفر، به سحر و نيمه شبى برخورد مى‏كنند، يك يا الله گفتن، پشيمان شدن، باعث مى‏شود زندانى كه براى خودشان ساختند، ويران شود. چون قصد زندان‏سازى هم نداشتند؛ آن وقتى كه گناه مى‏كرده، غفلت در كار بوده، يا ياد حضرت حق و عالم به گناه نبوده است. سرش كلاه رفته، و وقتى بيدار شده و فهميده، باطنش جدى به عذرخواهى به پيشگاه مقدس حضرت حق افتاده است. اين‏ها محترم و با ارزش هستند، گرچه آلودگى‏هايى هم داشته باشند.

به اين گروه امر مى‏كند:

« يَـآأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ »

اين نشان مى‏دهد كه روى حرفش با كسانى است كه زندان‏ساز براى خودشان نبودند، چراغ وجدان را خاموش نكرده‏اند، عقل را به اسارت هواى نفس ندادند، عاشق حق و حقيقت و تربيت هستند، دلشان هم مى‏خواهد رشد كنند، و شجره طيبه بشوند، كه همرنگ اوليا و انبيا عليهم‏السلام بشوند. همين حق را هم دارند.

به اين‏ها مى‏فرمايد: دعوت خدا و پيغمبر خدا را اجابت كنيد، كه خدا و پيغمبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله ، شما را دعوت كرده‏اند.