مفاد كارت دعوت پروردگار

اين كارت دعوت تو چيست؟ دعوت به چيست؟ مى‏گويد: بندگان من! سه تا برنامه در اين كارت دعوت من تجلى كرده است: اول: شما را به خدا باورى دعوت مى‏كنم؛ اول بياييد من را باور كنيد.

مولا جان! كسى كه اول راهش است، امشب تازه آمده و مى‏خواهد دعوت تو را اجابت كند، خدا باور بشود، خود تو چطورى دستش را مى‏گيرى كه خدا باور بشود؟

شناخت خدا از طريق آثار

خيلى ساده است، مى‏گويم: من خودم را معرفى مى‏كنم، اگر غير من كسى در اين عالم هستى هست، بنده من! تو آدرس او را بده، من مى‏گويم: دنبال او برو.

چطورى خودم را معرفى مى‏كنم؟ به چيزهايى كه در اختيار بنده‏ام هست، منم آن خدايى كه سطح زمين را براى زندگى شما آماده كرده‏ام:

« وَالسَّمَآءَ بِنَـآءً وَأَنزَلَ مِنَ السَّمَآءِ مَآءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَتِ رِزْقًا لَّكُمْ فَلاَتَجْعَلُواْ لِلَّهِ أَندَادًا وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ »

عالم بالا را برافراشتم، از بالا براى شما باران فرستادم، از آب و خاك و دانه و نور و هوا، انواع حبوبات، سبزيجات، ميوه‏جات، براى شما ساختم، اگر سازنده‏اى غير از من در اين عالم هست و تو مى‏شناسى، بگو كيست؟

بنده من! من تابع دليل و برهان هستم:

« قُلْ هَاتُواْ بُرْهَـنَكُمْ إِن كُنتُمْ صَـدِقِينَ »

اگر اين خانه صاحبى غير از من دارد، كيست؟ آدرسش را بده، اسم و اوصافش را بگو، كيست؟ پس يكى اين كه به خدا باورى دعوتتان مى‏كنم، كه من را باور كنيد.