اصلاً همه چيزش عاشقانه است، قيامتش هم كه اين قدر مردم وحشت دارند، آنجا هم عاشقانه است. اين مردنى كه همه از آن مىترسند، مردن و برزخش هم عاشقانه است.
مگر كسى در قيامت پروندهاش را بخواند و ببندد و زير بغلش بگذارد و بگويد: مىايستم و نمىروم، آن ديگر تقصير خودش است كه قرآن مىگويد: به ملائكه مىگويم: او را بگيريد و ببنديد، من كه زور نمىگويم. اى بنده من! مىگويم:
پروندهات را خواندى؟ خودت نمره بده.
|
چه كنم با كه توان گفت كه دوست |
در كنار من و من مهجورم |
كارت دعوت به اجابت كنندگان دعوت پروردگار
اين امر عاشقانه، آدم از امر مولا لذت مىبرد:
« يَـآأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ »
سؤال؛ مولا جان! ما را به چه چيزى امر كردى، و به چه چيزى دعوت كردى؟ خودت مىشود دعوت نامهات را براى ما بخوانى؟ اين كارتى را كه براى ما فرستادى چيست؟ آخر هر كارتى يك متنى دارد، حالا يا براى مكه است يا براى عروسى، يا براى عقدكنان است يا براى فارغ التحصيل شدن پسر خانواده است.