روزگار عدالت و عدالت گستر جهان

روزگار، روزگار هدايت است. روايت مى‏گويد: از مصاديق روزگار « وَ الْعَصْرِ » عدالت است. روزگار عدالت همان روزى است كه كرارا شما شنيده‏ايد:

« يملأُ الله الأرضَ به قسطا و عدلاً كما مُلئَت ظلما و جورا »

قسم به روزگار عدالت، يعنى روزگارى كه هدايت صد در صد حتى در گرگ و ميش پياده مى‏شود. روزگار عدالت روزگارى است كه گرگ با ميش لب يك چشمه مى‏آيند و با همديگر آب مى‏خورند و مى‏روند.

روزگارى است كه دندان گرگ، گلوى گوسفند را پاره نمى‏كند. روزگارى است كه ابر، اضافه نمى‏بارد، كم هم نمى‏گذارد. روزگارى است كه تمام معدن‏هاى دنيا خودشان را ظهور مى‏دهند و سهم آن به كل مردم مى‏رسد، نه يك عده خاص.

روزگارى است كه فراوانى اين قدر مى‏شود كه پول و بساط زندگى جمع مى‏شود، هر كس هر خرجى مى‏خواهد بكند، يا در خانه‏اش مى‏آورند، يا به تجارتخانه مى‏رود، قيمت هر جنسى فقط يك صلوات بر پيغمبر و اهل‏بيت پيغمبر عليهم‏السلام است. يعنى در روزگار عدالت اگر شما از اينجا بخواهيد به مشهد برويد، بليط هواپيما را به قيمت يك درود فرستادن بر محمد صلى‏الله‏عليه‏و‏آله و آل محمد عليهم‏السلام به تو مى‏دهند. خانه مى‏خواهى بخرى، هزار متر، پانصد متر، به تناسبى كه اجازه مى‏دهند، خانه را صاحبخانه به تو مى‏فروشد، قيمتش هم يك درود بر پيغمبر و آل پيغمبر عليهم‏السلام است.

روزگار عدالت روزگارى است كه امام باقر عليه‏السلام مى‏فرمايد: دختر زيباى هيجده ساله از بازار بغداد، شترى را كه يك طرفش طلا است و يك طرفش نقره بار مى‏كند، آن روز اين دختر شتر را از بازار بغداد تا بازار سوريه مى‏برد، در اين مسير نه يك نامحرم به او نگاه مى‏كند و نه دستى به آن طلا و نقره دراز مى‏شود.

روزگارى كه در خانه‏هاى در بسته، شوهرى به زن و زنى به شوهر ظلم نمى‏كند. در هيچ كجاى دنيا كسى سر كسى را كلاه نمى‏گذارد. كسى به كسى دروغ نمى‏گويد. همه دادگاه‏ها و كلانترى‏ها تعطيل مى‏شوند، تمام نيروهاى نظامى و انتظامى جمع مى‏شود و مردم در باطن و ظاهر خود، هر يك نفرشان، يك جهان عدالت مى‏شود.