در سوره بقره دو آيه در رابطه با هدايت و گمراهى درباره كسانى است كه تمام ابزار هدايت در كنارشان بوده، يا هست.
مثل مردم ايران، كه الان مردم مملكت ما تمام ابزار هدايت در اختيارشان هست؛ نوشتهها، مساجد، حسينيهها، مجالس و تبليغات، زياد و فراوان است.
كسانى كه مىآيند و اين هدايت خدا را كه تمام ابزارش موجود است، با ضلالت، گمراهى و جاده ضد هدايت عوض مىكنند، و به جاى هدايت، گمراهى را انتخاب مىكنند، پروردگار عزيز عالم به خريد و فروش تعبير كرده است؛ هدايت را مىفروشند، و گمراهى را مىخرند.
درباره اينها در اول سوره بقره كه آيه در مدينه نازل شده است، مىفرمايد:
« أُوْلَئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُاْ الضَّلَــلَةَ بِالْهُدَى فَمَا رَبِحَت تِّجَـرَتُهُمْ »
آنهايى كه گمراهى را خريدند و هدايت را فروختند. البته هدايت و گمراهى كه قابل خريد و فروش نيست، اينجا پروردگار عالم انسان را مجازا معاملهگر به حساب آورده است. حقيقتش اين است كه گمراهى را به اختيار خودشان انتخاب مىكنند و مشعل هدايت را با انتخاب خودشان كنار مىگذارند.
مىگويند: ما با اختيار و انتخاب خودمان، اين چراغ را نمىخواهيم. به جاى خدا، شهوات حرام، معبود حرام، مال حرام، تاريكى و شيطان را مىخواهيم.