اولين جمله آيه در مورد زن بود:
« زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَ تِ مِنَ النِّسَآءِ »
رسول خدا صلىاللهعليهوآله مىفرمايد:
« ما بنى فى الاسلام بناءً أحبُ الى الله عزَّ و جلَّ أعزّ من التزويج »
پيش خدا ساختمانى در اسلام محبوبتر و عزيزتر از ازدواج نيست. كسى كه زن مىگيرد، عبادت مىكند، يعنى دستور خدا و مورد عشق خدا را عمل مىكند.
آن هم زن گرفتنهاى شما، نه زن گرفتنهاى خيابانى. آنها كه زن نمىگيرند، آنها حيوان بازى مىكنند.
مىگويد: بنايى در چهارچوب اسلام محبوبتر و عزيزتر از ازدواج نيست. خدا عاشق ازدواج كردن شما است.
رسول خدا صلىاللهعليهوآله مىفرمايد: « من نكح لله » جوانى كه محض خاطر خدا زن بگيرد « و أنكح لله » پدرى كه محض خاطر خدا پسرش را زن بدهد، يا دخترش را شوهر بدهد. پولدارى كه محض خاطر خدا دختر همسايهاش را كه پول ندارد، شوهر بدهد، يا پسر همسايهاش را زن بدهد.
« من نكح لله و أنكح لله استحق ولاية الله »
اين آدم مستحق مىشود كه خدا ولىّ او بشود.
جوانى كه زن بگيرد، دخترى كه شوهر كند، پدرى كه دختر و پسرش را ازدواج دهد، برادرانى كه دستشان مىرسد كه وسائل ازدواج پسر و دختر را فراهم كنند « استحق ولاية الله » مستحق ولايت خدا مىشوند.
« اللَّهُ وَلِىُّ الَّذِينَ ءَامَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّـلُمَـتِ إِلَى النُّورِ »