مؤمن فقط در راستاى حكم خدا

اين موقعيت « أَنَّمَآ » در يك آيه ديگر قرآن:

« إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذَا دُعُوآاْ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِه لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَن يَقُولُواْ سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا وَ أُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ »

عهد تمام مردم با ايمان فقط همين است، كه وقتى خدا و پيغمبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله خواستند حكمى را به آنها ارائه كنند، آنها در مقابل خدا و پيغمبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله ثابت قدم ايستادند و گفتند: هم شنيديم و هم عمل مى‏كنيم. مردم مؤمن حركت دومى ندارند. رأى من را با رأى كس ديگر و خواسته من را با خواسته ديگرى جابجا نمى‏كنند.

تنها همين مردم هستند كه در قيامت به آنها عزت بى‏ذلت، علم بى‏جهل، ثروت بى فقر، حيات بى‏مرگ مى‏دهم، اين معنى فلاح است.