مگر درباره شما هم حرف زده است؟ چندين بار. در قرآن كه خيلى درباره شما حرف زده است، حالا ما در آن مرتبه نيستيم، در مرتبه ديگرش كه هستيم.
« إِنَّ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّــلِحَـتِ أُوْلئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ * جَزَآؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّـتُ عَدْنٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا الاْءَنْهَـرُ خَــلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًا رَّضِىَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُواْ عَنْهُ ذَ لِكَ لِمَنْ خَشِىَ رَبَّهُ »(1)
من بندگانى دارم كه از من راضى هستند و من هم از آنها راضى هستم، ما را مىگويد، مگر ما از خدا ناراضى هستيم؟ فدايش هم مىشويم، قربانش هم مىرويم. براى چه ناراضى باشيم؟ از رحمتش ناراضى باشيم يا از مغفرتش؟ از عباداتى كه براى ما مقرر كرده، از قرآنش، از انبيائش؟ تعريف ما را هم در قرآن كرده است.