حضرت باقر عليه السلام مىفرمايد: حاكمى بىدين، بيمار شد. طبيبان به اين نتيجه رسيدند كه علاج اين بيمارى حاكم لائيك گوشت يك نوع ماهى است. يكى از نعمتهايى كه پروردگار در قرآن مجيد مطرح كرده است، نعمت وجود ماهى است، پروردگار عالم در خلقت خود، اين گوشت را در آن آب شور طورى به وجود مىآورد كه داروى بسيارى از بيمارىها است.
امروز اطبّاء مىگويند: اگر كسى بخواهد مبتلا به سرطان نشود، هفتهاى دوبار ماهى بخورد. اكنون آن ماهى كه شفاى بيمارى حاكم بود، در آن فصل به ساحل نمىآمد. ولى انسان از آنجايى كه با اميد زندگى مىكند، درباريان حاكم به صيّادان دستور دادند برويد در آب تور بيندازيد شايد يكى از آن ماهىها راهش را گم كند و به طور بيفتد و بيمارى حاكم علاج شود. ولى ماهى به خطا نمىرود. اشتباه نمىكند. تنها خطاكار زنده در اين عالم انسان است.
امام باقر عليه السلام مىفرمايد: صيادان تور انداختند، پروردگار به يكى از فرشتگان فرمود: برو آن ماهى كه بيمارى حاكم را علاج مىكند، به جانب ساحل روانه كن.
فرشته به پروردگار عرض كرد: اين حاكم لائيك و بىدين است، به تو معرفت ندارد.
خداوند به فرشته فرمود: اين حاكم لائيك از من طلبكار است، طلب او اين است كه يك مرتبه مشكل يكى از بندگان مؤمن مرا حل كرده است و من مزد آن كارش را بايد به او بدهم. اگر درِ آخرت به روى او باز بود، آخرت هم جبران مىكردم، آن ماهى به تور افتاد و حاكم شفا پيدا كرد.
هر كسى كار مثبتى براى پروردگار انجام دهد، پاداش، اجر و مزد آن را خواهد گرفت.