پایگاه اطلاع رسانی

استاد حسین انصاریان

هماهنگى بين انسان و پروردگار

هماهنگى بين انسان و پروردگار

مجموعه اعمالى كه از انسان ظهور پيدا مى‏كند، چه عبادت حق باشد و چه خدمت به خلق، و چه به كارگرفتن حسنات اخلاقى در روابط مردم با يكديگر، هنگامى است كه صورت عمل، با طرح و نقشه حق هماهنگ باشد؛ يعنى با برنامه‏هاى فقهى برابرى كند، فقهى كه در بيش از پانصد آيه قرآن مطرح است، و نزديك به هشتاد و دو عنوان فقهى در كتب فقهاى بزرگ مطرح است. باطن عمل هم با نيت خالص و فى سبيل الله صورت بگيرد و نهايتاً عمل، عملى باشد كه با پروردگار عالم معامله شود، اين عمل از نظر دين، عمل كامل و جامع است، آن كسى كه اين عمل را انجام مى‏دهد، يقيناً تكليف الهى خود را ادا كرده است، و از نظر فقهى تكليفى برعهده او نيست، كه فرداى قيامت از او بخواهند و دادگاهى براى او تشكيل دهند.

دين الهى بر عهده او بوده و به تعبير عالمانه، حقّ اولوهيت و ربوبيتى كه از جانب پروردگار به عهده او بوده به عنوان عبد، ادا كرده است. اين عمل ادا شده، در منزل ديگرى قرار مى‏گيرد كه قرآن كريم از آن منزل، به منزل قبول تعبير كرده است.

«إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ» 

منبع
  • پایگاه عرفان