عمل صالح نمىگذارد فعاليتها، رنجها و حركتهاى انسان نابود شود.
«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ لا تُبْطِلُوا أَعْمالَكُمْ»
عمل صالح انسان را دست پر مىكند. دنيا و آخرت انسان را آباد مىكند و عامل به دست آوردن بهشت است.
آيه سوم:
«إِنَّ الْإِنْسانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ»
اين جزو خلقت انسان نيست، يك امر عارضى است، به انسان نعمتهاى فراوان دادم، اما او با وجود نعمتهاى من، عليه من به ناسپاسى بر مىخيزد. از شهوت، چشم، گوش و دست در اعمال حرام استفاده مىكند، و در امضا، تقلّب، دوز و كلك در اجناس مردم و اسناد مردم، قدم حرام برمى دارد، در مجالس حرام شركت مىكند، جاى ناسپاس كجا است؟ دوزخ مىباشد.