پایگاه اطلاع رسانی

استاد حسین انصاریان

تواضع و فروتنى بايزيد

تواضع و فروتنى بايزيد

«بايزيد» در زمان خود شخصيت مهمى بوده و در قرن سوم هجرى معروف و مشهور بود.

در روزگار قديم روى تنور كرسى مى‏گذاشتند و به هنگام صبح و در تاريكى خاكسترهاى آن را جمع مى‏كردند و دور مى‏ريختند، دوباره هيزم جديد روشن مى‏كردند.

انسان كه تازه از حمام بيرون مى‏آيد، خيس است، لباسش نم دارد، اگر خاكستر نرم روى لباس‏ها و سر و صورت و گردن بريزد، چه اوضاعى پيش خواهد آمد.

در اينجا چه كار بايد كرد؟ آن كسى كه اهل تواضع و داراى شجره طيّبه است، مى‏تواند در برابر نفس خود ايستادگى كند.

همى گفت ژوليده دستار و موى‏

 

كف دست شكرانه مالان به روى‏

كاى نفس من در خور آتشم‏

 

به خاكسترى روى در هم كشم

     

دستار يعنى عمامه‏اش، خاكستر زياد بود، عمامه را به هم ريخت، وقتى عمامه را باز كرد خاكستر روى سر و گردن او ريخت.

با خود گفت: با اين پرونده‏ام، مرا بايد هيزم جهنم كنند، حالا براى يك ذرّه‏ خاكستر فرياد بزنم و فحش بدهم، مريدان خود را جمع كنم و بگويم خانه او را خراب كنيد، صاحب خانه را زندان كنيد. او را از اين كار محروم كنيد، به او حقوق ندهيد، او را به خاك سياه بكشانيد، اين واكنش كار متكبران است.

منبع
  • پایگاه عرفان