تكبر انسان‏هاى بى‏معرفت از سجده‏

قرآن مجيد، انسان‏هايى كه از طاعت و عبادت و انقياد و تسليم و سجود در برابر حضرت حق روى‏گردانند دنباله‏رو شيطان و مطيع ابليس دانسته و براى آنان عاقبتى جز خزى دنيا و عذاب آخرت نمى‏داند.

قرآن مجيد انسان را موجودى برتر مى‏داند و برترى او را از بركت فطرت و عقل مى‏داند.

قرآن مجيد انبيا را براى هدايت بشر مبعوث كرده و بهشت را جايگاه انسان مى‏داند.

قرآن مجيد در برابر اين همه وسايل هدايت، از انسان سخت انتقاد مى‏كند كه چرا متوسل به وسايل هدايت نمى‏شود و در برابر حق واضح و روشن چرا تسليم نشده و اطاعت نمى‏كند و سجده بر خداوند و عبادت او را بر خود روا نمى‏دارد؟!

قرآن مجيد درباره متكبران از سجود مى‏فرمايد:

[فَما لَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ* وَ إِذا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لا يَسْجُدُونَ* بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُكَذِّبُونَ* وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما يُوعُونَ* فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ‏] .

پس اينان را چه مى‏شود كه ايمان نمى‏آورند؟!* و هرگاه قرآن را بر آنان خوانند، خاضع و تسليم نمى‏شوند؟!* بلكه كافران همواره انكار هم مى‏كنند!

* و خدا به آنچه [از انكار، كفر، نفاق، حسد و...] در دل خود جمع مى‏كنند، داناتر است.* پس آنان را به عذابى دردناك بشارت ده.

آرى، اگر انسان در دنيا تا وقت مرگ به طاعت و عبادت و به ركوع و سجود بپردازد ملكه او گشته و با همان حال در قيامت محشور شود و اگر به كبر و نافرمانى مشغول باشد تا بميرد و كبر و تكبر از حق، ملكه او گردد با همان حال وارد محشر شده و به عذاب اليم دچار مى‏شود!