همه ما فقط به لطف پروردگار- هيچ عامل ديگرى را نمىشود پيدا كرد- قلبمان از عشق به أبى عبدالله عليه السلام موج مىزند، برادران، بزرگان و عالمان محترم اهل تسنن نقل مىكنند كه پيغمبر صلى الله عليه و آله به عايشه فرمود:
«انّ للحسين فى قلوب المؤمنين محبّةً مكنونةً» اى عايشه! هر مؤمنى كه آفريده مىشود خداوند متعال محبّت حسين مرا در گِل او خمير مىكند. همه مىدانيم كه وجود مبارك حضرت سيدالشهدا عليه السلام چهره عظيمى در ميان تمام موجودات عالم هستى دارد، همه مىدانيم انبيا به ايشان متوسل شدند، همه مىدانيم پيغمبر صلى الله عليه و آله و ائمه عليهم السلام به ايشان متوسل شدند، وقتى كه باران نمىباريد و خشكسالى بود، اميرالمؤمنين عليه السلام به ايشان مىفرمود: دعا كن، نمىگفت برو نماز باران بخوان، چون مىدانست راه بين حسين و خدا ميان بر است.
زينب كبرى عليها السلام مىفرمايد: سى و هفت سالى كه برادرم در عصر پدرم اميرالمؤمنين بود يكبار پدرم او را به يا حسين صدا نزد، هر وقت مىخواست او صدا كند، اميرالمؤمنين عليه السلام تمام قد از جا بلند مىشد، يك حالت ادب به خود مىگرفت و آرام مىگفت: «الىّ يا ابا عبدالله» نام او را نمىگفت.
بارك الله به مقبل اصفهانى كه قبرش در كاشان است. مىگويد:
|
بلند مرتبه شاهى كه ز صدر زين افتاد |
اگر غلط نكنم عرش بر زمين افتاد «2» |
|
مقبل! هيچ اشتباهى نكردى، اگر در اين جلسه بوديد ما با قرآن و روايت ثابت مىكرديم كه هيچ اشتباهى نكرديد، بسيار درست گفتيد.