بر پدر واجب است اولاد خود را مؤدّب به آداب انسانى تربيت كند. البته در گرو اين است كه خود پدر منش و روش او آداب انسانى باشد؛ يعنى هنگامى كه براى فرزند بيان مىكند، فرزند آن آداب را در پدر ببيند. تضادّ براى او به وجود نيايد كه اين حرفهاى خوبى كه پدر مىزند چرا در خود او نيست.