از پروردگار با گردن كج و عذرخواهى مىگويد:
«فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تابُوا»
خدايا! عدهاى گناهكار بودند و توبه كردند.
«وَ اتَّبَعُوا سَبِيلَكَ»
در راه تو قرار گرفتند و ديگر در راه شيطان نيستند،
«وَ قِهِمْ عَذابَ الْجَحِيمِ»
خدايا از تو درخواست مىكنم آنها را بيامرز و از افتادن در عذاب جهنم آنها را حفظ كن. اين يارى تا قيامت ادامه دارد.
«رَبَّنا وَ أَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدْتَهُمْ»
خدايا! به مردم مؤمن و به توبه كنندگان وعده دادى كه اينها را در بهشتهاى ابدى ببرى، ما از تو مىخواهيم اينها را وارد بهشت كنى و خودت هم به آنها وعده دادى، اينها دو تكيهگاه دارند، يكى وعده تو است كه از آن تخلّف نمىشود، ديگرى هم درخواست ما است.
خدايا! اينها را در بهشت تنها مگذار، اينها در دنيا با پدر، مادر، همسرشان و فرزندان انس داشتند، خدايا!
«وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ»
پدران آنها را در بهشت كنار دست آنان قرار بده،
«وَ أَزْواجِهِمْ»
همسران خوب آنها را هم كنارشان قرار بده.
«وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ»
نسل صالحشان از اولاد بىواسطه تا هر چه بچه تا قيامت از آنها به دنيا مىآيد، آنها را هم در بهشت نزد آنها قرار بده.
«وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ وَ أَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ»
«عزيز»؛ يعنى تو خدايى هستى كه قدرت دارى اين كار را براى آنها انجام بدهى، و تو حكيم هستى و كار بيهوده نمىكنى.
«وَ قِهِمُ السَّيِّئاتِ»
خدايا از ترسيدن و شك كردن در محشر، و اينكه در درون خود مىگويند: كه كار ما به كجا خواهد انجاميد، اينها را از اين مسائل دور نگاه دار كه وقتى وارد قيامت مىشوند، يقين صد در صد كنند كه رنج و ناراحتى نخواهند داشت و به بهشت مىروند.
«وَ مَنْ تَقِ السَّيِّئاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ»
خدايا! هر كس را از قبر وارد محشر مىكنى، بدون هيچگونه نگرانى رحمت خود را نصيب او كردى.
ظاهراً آخر آيه مربوط به پروردگار مىباشد و حرف فرشتگان عرش نيست، خدا مىفرمايد: من همه دعاهاى شما را در حقّ مردم مؤمن و تائبان براى دنيا و آخرت آنها قبول كردم، فرشتگان، مؤمنان و تائبان بدانيد،
«وَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ»
از جانب من كار عظيمى براى شما انجام گرفته است.
تنها نگرانى كه براى بعضى افراد وجود دارد در شب و روز جمعه برطرف مىشود و شما در قيامت، هيچ مشكلى نخواهيد داشت.