تعداد آنان در تاريخ كم نيست. از خودشان نقل شده است كه در ظاهر افراد خمود، مرده، كسل و سستى بودند و از آن استعدادهاى عظيم نهفته در وجود خودشان خبر نداشتند. معنويت آن مكانها آنها را خبردار كرد و از خواب بيدارشان نمود. بيمارى خمودى و كسالت را در آنها علاج كرد و تبديل به چهرههاى بسيار موفقى شدند.
از مكانهاى مقدس، مراكز علمى است. مراكز علمى كه در ايران و شهرهاى بزرگ، از قرنهاى گذشته پايهگذارى شده است، گاهى افرادى در سن بالا، در كمال بىسوادى و خمودى و خواب باطن، وارد شدند، فضا و چهرههاى رحمانى افرادِ آن فضا، در آنها اثر گذاشت و در آنجا مقيم شدند، كه از توقّف و سكون، خمودى و بىحركتى درآمدند و رهايى پيدا كردند. سپس اينها منشأ آثار عظيم شدند و چهرههاى برجستهاى را در اين عالم تربيت كردند.
عنصر كتاب هم اين گونه است. زياد اتفاق افتاده است كه افرادى خواب رفته، گمنام، بىنام و نشان، به كتابى علاقه پيدا كردند كه كتاب را بخوانند و خواندند و آن خواب باطنى، خمودى و كسالت از بين رفت و استعدادها ظهور كرد و به مقامى كه مورد علاقه آنها بود، رسيدند؛ مقامات معنوى، ظاهرى، علمى و عملى.