3- بركات مكه در قرآن‏

الف- وجود رسول اكرم صلى الله عليه و آله‏

بركت ديگرى كه در قرآن كريم مطرح است كه بايد تعبير به بركت مكانى كرد.

مكان بابركت، يعنى مكانى كه داراى خير كثير است:

«إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِى بِبَكَّةَ مُبَارَكًا وَهُدًى لّلْعلَمِينَ»

يعنى اولين خانه‏اى كه به نفع مردم و جهانيان است؛ «وُضِعَ لِلنَّاسِ» اين لام‏ «للناس» به معناى نفع و سود است. اولين خانه‏اى كه به سود تمام انسان‏ها در كره زمين قرار داده شد، مكه مباركه است؛ «لَلَّذِى بِبَكَّةَ مُبَارَكًا وَهُدًى لّلْعلَمِينَ».

بركت اين شهر در چه چيزى مى‏باشد؟ كسانى كه مكه رفته‏اند، ديده‏اند كه زمين مكه آب ندارد و روييدنى، گياه و درخت به آن معنا رشد نمى‏كند، باغ و نهر در آنجا به وجود نمى‏آيد. سرزمينى است كه به تمام معنا كويرى، سنگ زار، پيچيده به انواع كوه‏ها و ريگزار است، پس اين سرزمين چه بركتى دارد؟

خير كثير سرزمين مكه است و منظور شرف اوّل مى‏باشد. يعنى در گذشته مكه، از ابتداى خلقت زمين، تا آينده مكه و بر پا شدن قيامت، در خير كثير بودن حرف اول را مى‏زند. بركت اول شرفى شهر مكه كه با «هُدًى لّلْعلَمِينَ» درباره وجود مبارك محمد بن عبداللّه صلى الله عليه و آله است.

او فرزند مكه و متولّد در اين شهر است. پدر و مادر و آباء و امهات او اهل اين شهر هستند و خدا هم در قرآن مجيد، شرف اين منطقه را به خاطر ايشان مى‏داند؛ «لَآ أُقْسِمُ بِهذَا الْبَلَدِ» به اين شهر مكه سوگند نمى‏خورم، اگر سوگند بخورم، به خاطر تو است: «وَ أَنتَ حِلٌّ بِهذَا الْبَلَدِ»  بخاطر اين كه اين شهر تو را در بر دارد، من به اين شهر قسم مى‏خورم. اگر تو را نداشت، ارزش قسم خوردن را نداشت. اين بركت است.